இன்றைய நாள் மனிதகுல வரலாற்றில் மிக முக்கிய நாள்!

நாட்கள் வரலாற்றின் பக்கங்களில் அமைதியாகக் கடந்து சென்றாலும், சில நாட்கள் மட்டும்தான் ஒட்டுமொத்த மனித குலத்தின் தலையெழுத்தையும் மாற்றி எழுதும் வல்லமை படைத்தவை. அந்த வகையில், 1945-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 25-ஆம் தேதிக்கு இணையான ஒரு பரபரப்பான நாளை உலக புவிசார் அரசியல் சந்தித்திருக்க முடியாது என்பது புரியும்.

அடால்ஃப் ஹிட்லர் பெர்லின் நகரின் இருண்ட நிலவறைக்குள் தனது இறுதி நாட்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்த அந்த வசந்த காலத்தில், ஒரே நாளில் உலகின் நான்கு வெவ்வேறு மூலைகளில் நடந்த நான்கு பிரம்மாண்டமான நிகழ்வுகள், இன்று நாம் வாழும் நவீன உலகத்தின் அஸ்திவாரத்தை அமைத்தன. 

1. எல்பா நதிக்கரையில் இரு வல்லரசுகளின் சங்கமம் (Elbe Day):

இரண்டாம் உலகப்போரின் இறுதிக்கட்டம். ஐரோப்பாவின் வரைபடத்தை எடுத்துக் கொண்டால், மேற்கிலிருந்து அமெரிக்க மற்றும் பிரிட்டிஷ் படைகள் நாஜி ஜெர்மனியை நோக்கி ஆவேசமாக முன்னேறி வந்தன; கிழக்கிலிருந்து சோவியத் யூனியனின் செம்படை பெர்லினைப் பிடிக்கப் பாய்ந்து வந்தது.

ஜெர்மனியின் மையப்பகுதியில் ஓடும் 'எல்பா' நதிக்கரையில் உள்ள டோர்காவ் (Torgau) மற்றும் ஸ்ட்ரெலா ஆகிய பகுதிகளில், மேற்கிலிருந்து வந்த அமெரிக்கப் படைகளும், கிழக்கிலிருந்து வந்த சோவியத் படைகளும் முதன்முறையாக நேருக்கு நேர் சந்தித்துக் கைகுலுக்கிக் கொண்டன.

இந்தச் சந்திப்பு வெறும் கைகுலுக்கலாக அல்லாமல் நாஜி ஜெர்மனியைச் சரியாக இரண்டாகத் துண்டித்த ஒரு மாபெரும் ராணுவ வியூகமாக அமைந்தது! இதனால் வடக்கு ஜெர்மனியில் இருந்த நாஜிப் படைகளும், தெற்கில் இருந்த படைகளும் தங்களுக்குள் எந்தத் தொடர்பும் கொள்ள முடியாமல் தனிமைப்படுத்தப்பட்டன. ஆனால், இதிலிருக்கும் மிகப்பெரிய புவிசார் முரண்பாடு என்னவென்றால், அன்று எல்பா நதிக்கரையில் தோளோடு தோள் நின்று சிரித்துக் கொண்டாடிய இதே அமெரிக்காவும், சோவியத் யூனியனும்தான் அடுத்த 45 ஆண்டுகளுக்கு பனிப்போர் என்ற பெயரில் உலகையே அச்சுறுத்தப் போகின்றன என்பது அந்த வீரர்களுக்கு அப்போது தெரிந்திருக்கவில்லை!

2. இத்தாலியின் வீதிகளில் விடுதலை முழக்கம் (Liberation Day): 

ஜெர்மனியில் ஹிட்லருக்கு மரண அடி விழுந்து கொண்டிருந்த அதே நாளில், அவனது நெருங்கிய கூட்டாளியான இத்தாலியின் பாசிச சர்வாதிகாரி பெனிட்டோ முசோலினியின் சாம்ராஜ்யமும் சீட்டுக்கட்டு போலச் சரிந்து கொண்டிருந்தது.

இத்தாலியின் வடக்குப் பகுதி இன்னும் நாஜிகளின் கட்டுப்பாட்டிலும், முசோலினியின் கைப்பாவை அரசாங்கமான 'இத்தாலிய சமூகக் குடியரசின்' கீழும் இருந்தது. ஏப்ரல் 25 அதிகாலை, 'வடக்கு இத்தாலிக்கான தேசிய விடுதலைக் குழு' வானொலி மூலமாக ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அறிவிப்பை வெளியிட்டது. "ஒட்டுமொத்த இத்தாலிய மக்களும், தொழிலாளர்களும் ஆயுதம் ஏந்தி நாஜிகளுக்கும், பாசிஸ்டுகளுக்கும் எதிராகப் போராட வீதிக்கு வாருங்கள்! சரணடையுங்கள் அல்லது கொல்லப்படுவீர்கள் (Surrender or perish)!".

இந்த ஒற்றை அழைப்பைக் கேட்டு, இத்தாலி முழுவதும் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தம் செய்தனர்; கொரில்லாப் போராளிகள் நாஜிப் படைகள் மீது தாக்குதல் நடத்தினர். நிலைமை கைமீறிப் போனதை உணர்ந்த சர்வாதிகாரி முசோலினி, சுவிட்சர்லாந்திற்குத் தப்பியோட முயன்றான் (சில நாட்களிலேயே அவன் பிடிபட்டு, தலைகீழாகக் கட்டித் தொங்கவிடப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டது தனிக்கதை). இந்த மாபெரும் எழுச்சியின் நினைவாக, இன்றும் இத்தாலிய மக்கள் ஏப்ரல் 25-ஆம் தேதியை 'Festa della Liberazione' (விடுதலை நாள்) என்று கோலாகலமாகக் கொண்டாடி வருகிறார்கள்.

3. சான் பிரான்சிஸ்கோ மாநாடு: ரத்தக் களரியிலிருந்து பிறந்த ஐக்கிய நாடுகள் சபை (UNO)! 

ஐரோப்பாவில் குண்டுகள் வெடித்துக் கொண்டும், பீரங்கிகள் முழங்கிக் கொண்டும் இருந்த அதே ஏப்ரல் 25 -ஆம் நாள், அமெரிக்காவின் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரில் ஒரு முற்றிலும் முரண்பாடான, ஆனால் உலகத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கப் போகும் ஒரு அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை தொடங்கியது.

இரண்டாம் உலகப்போரால் ஏற்பட்ட பல கோடி மரணங்களைப் பார்த்த உலகத் தலைவர்கள், "இனி மூன்றாவதாக ஒரு உலகப்போர் வந்தால் ஒட்டுமொத்த மனித குலமே அழிந்துவிடும்" என்று அஞ்சினார்கள். எனவே, உலகின் 50 நாடுகளைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகள் ஏப்ரல் 25 அன்று சான் பிரான்சிஸ்கோவில் ஒன்றுகூடி, 'சர்வதேச அமைப்பிற்கான ஐக்கிய நாடுகள் மாநாட்டை' (UNCIO) தொடங்கினார்கள்.

முதல் உலகப்போருக்குப் பின் உருவாக்கப்பட்ட 'சர்வதேச சங்கம்' (League of Nations) படுதோல்வி அடைந்ததால், அதைவிடச் சக்திவாய்ந்த ஒரு அமைப்பு தேவைப்பட்டது. அந்த மாநாட்டில்தான் இன்று உலகையே ஆட்டிப்படைக்கும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சாசனம் எழுதப்படத் தொடங்கியது. வீட்டோ அதிகாரம் கொண்ட பாதுகாப்பு கவுன்சில் என்ற ஐநாவின் அதிகாரம் மிக்க மையப்புள்ளி உருவானதும் இந்த மாநாட்டில்தான்!

4. லாப்லாந்து போரின் முடிவு: நாஜிகளை விரட்டியடித்த பின்லாந்து! 

பெரும்பாலான வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் இந்தச் சம்பவம் அதிக கவனம் பெறுவதில்லை. ஆனால் உலகப்போரின் உறைபனிப் பக்கங்களில் இது மிக முக்கியமானது.

பின்லாந்து நாட்டின் வரலாறு இரண்டாம் உலகப்போரில் மிகவும் சிக்கலானது. ஆக்கிரமிக்க வந்த சோவியத் யூனியனிடமிருந்து தப்பிக்க முதலில் நாஜி ஜெர்மனியோடு கூட்டுச் சேர்ந்தது பின்லாந்து. பின்னர் புவிசார் அரசியல் மாறியவுடன், சோவியத் யூனியனோடு சமாதானம் செய்துகொண்டு, தன் மண்ணில் இருந்த நாஜிப் படைகளைத் துரத்தியடிக்கத் தொடங்கியது. இதுதான் லாப்லாந்து போர் (Lapland War). 

ஏப்ரல் 25 அன்று, கடைசி ஜெர்மானியப் படைவீரனும் பின்லாந்து மண்ணிலிருந்து நார்வே எல்லைக்கு விரட்டியடிக்கப்பட்டான். பல வருடங்களாக நடந்த உறைபனிப் போரின் இறுதிக்கட்டம் இது. இதோடு பின்லாந்துக்கான இரண்டாம் உலகப்போர் அதிகாரப்பூர்வமாக முடிவுக்கு வந்தது. தனது நாட்டின் இறையாண்மையைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள ஒரு சிறிய நாடு இரண்டு மாபெரும் வல்லரசுகளுக்கு இடையே ஆடிய மிகச் சிறந்த ராஜதந்திர ஆட்டத்தின் வெற்றி நாளாக இது அமைந்தது.

1945 ஏப்ரல் 25 என்பது காலண்டரில் உள்ள ஒரு சாதாரண தேதி என்பது பழைய உலகத்தின் சவக்குழியும், புதிய உலகத்தின் தொட்டிலுமாகும். உலக ஏகாதிபத்தியங்களும், பாசிச சர்வாதிகாரங்களும் தங்கள் இறுதி மூச்சை விட்டதும் இதே நாளில்தான்; ஐக்கிய நாடுகள் சபை என்ற சர்வதேச சமரச அமைப்பும், அமெரிக்கா - ரஷ்யா என்ற இரு துருவப் பனிப்போரும் கருக்கட்டியதும் இதே நாளில்தான். வரலாற்றில் இந்த நாள் ஏற்படுத்திய அதிர்வலைகளில்தான் இன்றுவரை உலக அரசியல் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது!