இட ஒதுக்கீடு என்பது அரசியலமைப்பு உரிமை, தர்மம் அல்ல! – பகுதி 1
"ஒரு சமூகம் தங்களுக்கான அரசியலமைப்புச் சட்ட உரிமைகளை அறியாதவரை, அதன் வளர்ச்சி சில தனிநபர்களின் வெற்றியாக மட்டுமே இருக்கும்; அந்த வளர்ச்சியை அடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்த முடியாது. இந்த வரலாற்று உண்மையை அனைவரும் அறிய வேண்டும்."
அரசியலமைப்பு அடித்தளத்தைப் புரிந்துகொள்வது:
இட ஒதுக்கீடு என்பது இந்திய அரசியலமைப்பின் சமூக நீதி நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட அரசியலமைப்புச் சட்ட ஏற்பாடாகும் (Constitutional Provision). இது விளிம்புநிலை மக்களின் முன்னேற்றத்திற்காக அரசு செய்யும் தர்மமோ, இலவசமாக வழங்கும் சலுகையோ அல்ல.
இதற்கான சட்டக் கட்டமைப்பு அரசியலமைப்பின் சமத்துவம் மற்றும் சமூக நீதி சார்ந்த பிரிவுகளோடு நேரடியாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.
- பிரிவு 15(4) [Article 15(4)]: சமூக ரீதியாகவும், கல்வி ரீதியாகவும் பின்தங்கிய வகுப்பினரின் (Backward Classes) முன்னேற்றத்திற்காகச் சிறப்பு விதிகளையும் திட்டங்களையும் உருவாக்க அரசுக்கு இது அதிகாரம் அளிக்கிறது.
- பிரிவு 16(4) [Article 16(4)]: அரசுப் பணிகளில் போதிய பிரதிநிதித்துவம் இல்லாத பின்தங்கிய வகுப்பினருக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்க இது அரசுக்கு வழிவகை செய்கிறது.
உண்மை சமத்துவம் (Substantive Equality): இட ஒதுக்கீடு என்பது சமத்துவக் கொள்கைக்கு விதிவிலக்கல்ல; மாறாக, உண்மையான சமத்துவத்தை உருவாக்குவதற்கான அரசியலமைப்புச் செயல்முறையாக இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் பல தீர்ப்புகளில் விளக்கியுள்ளது.
பல நூற்றாண்டு காலக் கட்டமைப்பு ரீதியான விலக்கலுக்கு மாற்று:
இட ஒதுக்கீட்டு முறை என்பது பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடரும் வரலாற்று ரீதியான பாகுபாட்டையும், சமூக விலக்கலையும் சரி செய்வதற்கான ஒரு படியாகும். பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (OBCs), பட்டியலின மக்கள் (SCs), மற்றும் பழங்குடியினர் (STs) ஆகியோர் கல்வி, மூலதனம் மற்றும் ஆட்சி அதிகாரம் போன்ற அடிப்படை உரிமைகளில் இருந்து பல தலைமுறைகளாகத் திட்டமிட்டு விலக்கி வைக்கப்பட்டனர்.
இந்த முறையின் மூலம் பலன் பெறுபவர்கள் யாரும் தகுதியில் குறைந்தவர்கள் அல்ல. அவர்கள் வரலாற்று ரீதியாகப் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்ட சமூகக் கட்டமைப்பின் குறைபாடுகளை எதிர்கொண்டு வெல்பவர்கள். இந்தியாவின் ஆட்சி அமைப்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட உயர் அடுக்கு வர்க்கம் மட்டுமே ஆதிக்கம் செலுத்தாமல், அனைத்து மக்களும் பிரதிநிதித்துவம் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபை (Constituent Assembly) தீவிர ஆலோசனைக்குப் பின் இத்திட்டத்தை உருவாக்கியது.
44 ஆண்டுகாலச் செயலாக்கத் தாமதம்:
இந்தியக் குடியரசின் தொடக்கத்திலேயே SC மற்றும் ST பிரிவினருக்கான இட ஒதுக்கீடு நடைமுறைக்கு வந்த போதிலும், OBC பிரிவினருக்கான இட ஒதுக்கீடு பல தசாப்தங்களாகப் பெரும் அரசியல் மற்றும் சட்ட எதிர்ப்புகளைச் சந்தித்தது.இந்தத் தாமதம் காரணமாக, அரசியலமைப்பின் நோக்கப்படி வழங்கப்பட வேண்டிய வாய்ப்புகள் கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு காலம் நடைமுறைக்கு வராமல் தாமதமடைந்தன.
1953: காகா கலேல்கர் ஆணையம் பின்தங்கிய வகுப்பினரைக் கண்டறிந்தது (Kalelkar Commission)
▼ (அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்களால் இது புறக்கணிக்கப்பட்டது).
1979: மண்டல் கமிஷன் OBC-களுக்கு 27% இட ஒதுக்கீட்டைப் பரிந்துரைத்தது (Mandal Commission)
▼ (பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக இக்கோப்பு கிடப்பில் போடப்பட்டது)
1990: வி. பி. சிங் அரசு மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரையை நடைமுறைப்படுத்தியது
▼ (உடனடியாக நீதிமன்றங்களில் இது சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டது)
1992 - இந்திரா சஹானி வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் 27% OBC இட ஒதுக்கீட்டை உறுதி செய்தது
சுதந்திரத்திற்கும் அதன் உண்மையான அமலாக்கத்திற்கும் இடைப்பட்ட இந்த 44 ஆண்டுகால இடைவெளி, பல தலைமுறை OBC இளைஞர்களின் உயர் கல்வி மற்றும் அதிகாரத்துவப் பிரதிநிதித்துவ வாய்ப்புகளைப் பறித்துவிட்டது.
இந்திரா சஹானி வழக்கு (1992): சமூக நீதியின் மைல்கல்:
ஒட்டுமொத்த இந்திய இட ஒதுக்கீடு வரலாற்றிலும் மிக முக்கியமான சட்டப் போராட்டம் இந்திரா சஹானி எதிர் இந்திய ஒன்றியம் (Indira Sawhney v. Union of India) வழக்காகும். மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைப்படி OBC பிரிவினருக்கு 27% இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டதை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட இந்த வழக்கை 9 நீதிபதிகள் கொண்ட உச்ச நீதிமன்ற அரசியல் சாசன அமர்வு விசாரித்தது.
இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சங்கள்:
- 27% இட ஒதுக்கீடு செல்லும்: பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினருக்கு (OBC) மத்திய அரசுப் பணிகளில் 27% இட ஒதுக்கீடு வழங்கியது முற்றிலும் செல்லும் என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
- சாதி என்பது ஒரு சமூக வகுப்பு: ஒரு சமூகத்தை 'பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு' என்று கண்டறிவதற்கு சாதி ஒரு முக்கிய காரணியாக இருக்க முடியும் என்பதை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது.
- 50% உச்சவரம்பு விதியும் விதிவிலக்கும்: மொத்த இட ஒதுக்கீடு பொதுவாக 50%-ஐத் தாண்டக் கூடாது என்ற வழிகாட்டுதலை நீதிமன்றம் வழங்கியது. ஆனால், நாட்டின் தொலைதூரப் பகுதிகள் அல்லது அசாதாரண சூழ்நிலைகளைக் கணக்கில் கொண்டு, இதற்கு விதிவிலக்கு அளிக்கலாம் என்றும் குறிப்பிட்டது (உதாரணமாக, தமிழ்நாட்டின் 69% இட ஒதுக்கீடு சட்டம்).
- பதவி உயர்வில் இட ஒதுக்கீடு இல்லை: இட ஒதுக்கீடு என்பது வேலைக்குச் சேரும் தொடக்க நிலைக்கு மட்டுமே பொருந்தும், பதவி உயர்வுகளுக்குப் பொருந்தாது என்று அப்போது கூறப்பட்டது. (இருப்பினும், பின்னர் வந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் மூலம் SC/ST பிரிவினருக்கு இதில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன).
தொடரும்...
கட்டுரையாளர்: சு.இராமராஜு. B.E., M,B.A.,