உலக பூர்வகுடிகள் தினம்: தொன்மையைப் போற்றுவோம்; பண்பாட்டைப் பாதுகாப்போம்!

உலக பூர்வகுடிகள் தினம்: தொன்மையைப் போற்றுவதோடு, நிகழ்கால உரிமைகளையும் பாதுகாப்போம்!

இயற்கையோடு ஆழமாக இணைந்து வாழ்ந்து, தலைமுறைகளாகத் தம் மொழி, மரபு, பாரம்பரிய அறிவு மற்றும் வாழ்வியலைப் பாதுகாத்து வரும் பூர்வகுடி மக்களைப் போற்றும் நாளே உலக பூர்வகுடிகள் தினமாகும். உலகின் பல்லுயிர் வளம், காடுகள், நீர்நிலைகள் மற்றும் பழமையான மொழிகளைப் பாதுகாப்பதில் அவர்களின் பங்கு அளப்பரியது.

ஐநா தரவுகளின்படி, உலகின் 90-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் சுமார் 476 மில்லியன் பூர்வகுடி மக்கள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் உலக மக்கள்தொகையில் சுமார் 6.2 சதவீதம் ஆவர். உலகில் பேசப்படும் ஏறத்தாழ 7,000 மொழிகளில் பெரும்பாலானவை பூர்வகுடி மக்களின் மொழிகளாகும்.

நவீனமயமாக்கலும் உலகமயமாக்கலும் பூர்வகுடி மக்களின் வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன. நிலப் பறிப்பு, காடு அழிப்பு, இடம்பெயர்வு, மொழி இழப்பு மற்றும் பண்பாட்டு உரிமை மறுப்பு போன்ற சவால்களை அவர்கள் பல இடங்களில் எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்களின் நில உரிமை, மொழி உரிமை, சுயநிர்ணய உரிமை மற்றும் கண்ணியமான வாழ்வுரிமையை உறுதி செய்வது காலத்தின் அவசியமாகும்.

மானிட வரலாற்றின் பழமையான தொடர்ச்சிகளில் ஒன்றாக விளங்கும் பூர்வகுடி மக்களின் நிலம், காடு, நீர், மொழி, பாரம்பரிய அறிவு மற்றும் பண்பாட்டு உரிமைகளை நினைவுகூரும் வகையில் ஆகஸ்ட் 9 உலக பூர்வகுடிகள் தினமாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

1982 ஆகஸ்ட் 9 அன்று ஜெனீவாவில் பூர்வகுடி மக்களுக்கான ஐநா செயற்குழுவின் முதல் கூட்டம் நடைபெற்றது. அதன் நினைவாக, ஐநா பொதுச்சபை 1994 டிசம்பர் 23 அன்று நிறைவேற்றிய தீர்மானத்தின் மூலம் ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆகஸ்ட் 9-ஐ உலக பூர்வகுடிகள் தினமாகக் கடைப்பிடிக்க முடிவு செய்தது.

பூர்வகுடி அடையாளம்: ஒரு வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி

பூர்வகுடி அடையாளம் என்பது வெறும் “மிகப் பழமையான மக்கள்” என்பதல்ல. ஒரு நிலப்பகுதியுடனான வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி, தனித்த மொழி அல்லது பண்பாடு, தனித்த சமூக அமைப்பு, தங்களைத் தாங்களே பூர்வகுடிகளாக அடையாளப்படுத்துதல், சுயநிர்ணய உரிமை ஆகியவை இதன் முக்கிய கூறுகள். இந்தியாவில் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் “அட்டவணைப் பழங்குடியினர்” அங்கீகாரம் தனித்த நிர்வாக மற்றும் சட்டப் பொருளுடையது என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இதனுடன் இந்தியச் சமூக வரலாற்றில் **சீர்மரபினர் (Denotified Tribes)** என அழைக்கப்படும் சமூகங்களின் வரலாறும் முக்கியமானது. இச்சமூகங்களின் வாழ்க்கை, மரபு, பண்பாடு, சமூக அமைப்பு மற்றும் வரலாற்று அனுபவங்கள் குறித்து தனித்த கவனம் செலுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

இந்தப் பின்னணியில் **தொட்டிய நாயக்கர் இராஜகம்பள சமூகம்**, சீர்மரபினர் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள சமூகமாகவும், தலைமுறைகள் கடந்து தனித்த பண்பாடு, கலாச்சாரம், மரபுகள் மற்றும் சமூக வாழ்வியலைப் பேணி வரும் சமூகமாகவும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டுள்ளது.

சீர்மரபினர் என்ற இந்திய நிர்வாக வகைப்பாடும், பூர்வகுடி மக்கள் என்ற சர்வதேசக் கருத்தும் ஒன்றுக்கொன்று முழுமையான சட்டச் சமமானவை அல்ல. இருப்பினும், தமது வரலாறு, பண்பாடு, மரபு மற்றும் அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பதன் அவசியத்தை ஆழமாக உணர்ந்த ஒரு சமூகத்திற்கு, உலகின் பூர்வகுடி மக்களின் உரிமைகளையும் பண்பாட்டு வாழ்வையும் பாதுகாப்பதில் இயல்பான அக்கறையும் பொறுப்புணர்வும் இருப்பது அவசியமானதாகும்.

மனித இடப்பெயர்வும் தெற்காசியத் தொடர்பும்

நவீன மனிதர்கள் ஆப்பிரிக்காவில் தோன்றி, பல கட்டங்களாக உலகின் பிற பகுதிகளுக்குப் பரவினர் என்பது மனித மரபணு அறிவியலின் பரந்த முடிவாகும். தெற்காசியா அந்தப் பரவல் வரலாற்றில் முக்கியமான பகுதியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால், “ஒரே கடல்வழி”, “ஒரே மக்கள் கூட்டம்”, அல்லது “ஒரே மரபணு” கொண்டு அனைத்துக் குடிகளின் வரலாற்றையும் விளக்க முடியாது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடந்த இடப்பெயர்வுகள், உள்ளூர் மக்களிடையேயான கலப்புகள், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சமூக வாழ்வு ஆகியவை இந்திய மக்கள்தொகையின் மரபணு அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளன.

இந்திய மரபணு வரலாறு குறித்த பெரிய ஆய்வுகள், இன்றைய தெற்காசிய மக்களிடம் ஆழமான பண்டைய தெற்காசிய மரபுவழிகளும், ஈரான் தொடர்புடைய பண்டைய மரபுவழிகளும், சில குழுக்களில் பின்னாளில் சேர்ந்த ஸ்டெப்பி தொடர்புடைய மரபுவழிகளும் வெவ்வேறு அளவுகளில் கலந்துள்ளன என்று கூறுகின்றன. எனவே எந்த ஒரு நவீன சமூகத்தையும் “கலப்பற்ற” அல்லது “ஒரே மூதாதையரின் நேரடி வாரிசு” என்று அறிவியல் எளிமைப்படுத்துவதில்லை.

M130: ஒரு குறியீட்டின் பொருள் மற்றும் அதன் வரம்பு

மதுரைக்கு அருகிலுள்ள ஜோதிமாணிக்கம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த விருமாண்டி என்பவரின் DNA-வை ஆய்வு செய்த போது, அவரிடம் 'M130' (Haplogroup C-M130) என்ற உலகின் மிகப்பாரம்பரியமிக்க ஆதி மரபணு இருப்பது கண்டறியப்பட்டது தமிழகத்தில் மரபணு ஆராய்ச்சி மீதான கவனம் பெற்றதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

C-M130 போன்ற Y-குரோமோசோம் மரபுவழிக் குறியீடுகள், ஆண் வழித் தந்தைத் தொடரின் ஒரு மிகச்சிறிய பகுதியை மட்டுமே காட்டுகின்றன. அவை மனித இடப்பெயர்வுகளின் ஆழமான காலவரிசையைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. சில ஆய்வுகள் இந்தியாவில் உள்ள அரிய Y-மரபுவழிகளுக்கும் ஆஸ்திரேலியப் பூர்வகுடி மக்களிடமும் காணப்படும் சில தொன்மையான கிளைகளுக்கும் தொலைதூர உறவுகள் இருக்கலாம் எனக் காட்டுகின்றன.

ஆனால் ஒரு நபர் அல்லது ஒரு சமூகத்தில் M130 போன்ற குறியீடு இருப்பது, “அனைத்து தமிழர்களும் ஒரே பூர்வகுடி மரபணுவைக் கொண்டவர்கள்” அல்லது “தமிழகத்திலிருந்து நேரடியாக ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் சென்றனர்” என்பதை நிரூபிக்காது. Y-குரோமோசோம் ஒரே தந்தைவழியை மட்டுமே பின்தொடர்கிறது; மனிதரின் முழு மரபணு வரலாறு பல ஆயிரம் மூதாதையர் வழிகளின் கலவையாகும். எனவே இந்தச் சான்றுகளை மரியாதையுடனும் அறிவியல் எச்சரிக்கையுடனும் வாசிக்க வேண்டும்.

கீழடி: வைகைக் கரையில் நகர வாழ்வின் தடங்கள்

சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள கீழடி அகழாய்வு, வைகை ஆற்றங்கரைப் பகுதியில் கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டை எட்டும் குடியிருப்பு வரலாற்றுக்குச் சான்றளிக்கிறது. கரிம மாதிரிகளின் AMS காலக் கணிப்பில் கி.மு. 580-ஐச் சுற்றிய தேதிகள் கிடைத்துள்ளன. செங்கற் கட்டிடங்கள், வளையக் கிணறுகள், வடிகால் அமைப்புகள், கைவினைப் பொருட்கள், மணிகள், மட்பாண்டங்கள் மற்றும் தமிழி எழுத்துப் பொறிப்புகளைக் கொண்ட ஓடுகள் போன்றவை அங்கு கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.

இக்கண்டுபிடிப்புகள், சங்ககாலத் தமிழகத்தில் திட்டமிட்ட குடியிருப்பு, உற்பத்தி, பரிமாற்றம், எழுத்தறிவு ஆகியவை இருந்ததைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. ஆயினும் கீழடியை ஒரு தனித்த “நாகரிகம்” எனச் சொல்லுவதற்குப் பதிலாக, வைகைத் தாழ்வாரத்தின் விரிவான பண்பாட்டு மற்றும் குடியிருப்புத் தொடரின் முக்கிய அகழாய்வுக் களம் எனப் பார்ப்பதே துல்லியமானது.

கீழடியுடன் தொடர்புடைய கொந்தகை மயானப் பகுதியில் கிடைத்த மண்டையோடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு டிஜிட்டல் முக மறுவடிவமைப்புகளும் செய்யப்பட்டுள்ளன. அவை பண்டைய மனிதர்களை காட்சிப்படுத்த உதவும் அறிவியல் முயற்சிகள். ஆனால் கண் நிறம், தோல் நிறம், முடி போன்ற சில அம்சங்களில் மாதிரி தரவுகளும் கலைநயத் தேர்வுகளும் இடம்பெறலாம்; அவற்றை முழுமையான உயிரியல் புகைப்படமாகக் கருதக் கூடாது.

ஆதிச்சநல்லூர், சிவகளை மற்றும் பொருநைத் தாழ்வாரம்

தூத்துக்குடி மாவட்டத்தின் ஆதிச்சநல்லூர், சிவகளை உள்ளிட்ட பொருநை—தாமிரபரணி ஆற்றங்கரைப் பகுதிகள் தென்னிந்திய இரும்புக்காலம், அடக்க மரபுகள், வேளாண்மை, உலோகப் பயன்பாடு மற்றும் சமூக வாழ்வு குறித்து முக்கியச் சான்றுகளை வழங்குகின்றன. புதைகுழிகள், தாழிகள், எலும்புக்கூடுகள், இரும்புப் பொருட்கள், மட்பாண்டங்கள் உள்ளிட்ட கண்டுபிடிப்புகள் அந்தப் பகுதியின் நீண்டகால மனித வாழ்வைக் காட்டுகின்றன.

சிவகளையில் கிடைத்த சில கரிம மாதிரிகளுக்கு கி.மு. 3345 வரை செல்லும் காலக் கணிப்புகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இது தென்னிந்திய இரும்புக் காலத்தின் தொடக்கம் குறித்த விவாதங்களைப் புதுப்பித்துள்ளது. இருப்பினும், ஒரு கரிம மாதிரியின் தேதி நேரடியாக ஒவ்வொரு இரும்புப் பொருளின் உற்பத்தித் தேதியாகிவிடாது; அடுக்கியல் சூழல், பொருளுடன் மாதிரியின் உறவு, பல ஆய்வகச் சோதனைகள் ஆகியவை ஒன்றுசேர்ந்து மதிப்பிடப்பட வேண்டும். எனவே இத்தேதி முக்கியமான ஆய்வுக் குறியீடு என்றாலும், மேலும் மதிப்பாய்வும் வெளியிடப்பட்ட அகழாய்வு அறிக்கைகளும் அவசியம்.

மரபணு ஆய்வுகள்: எதிர்பார்ப்பும் பொறுப்பும்

கொந்தகை, ஆதிச்சநல்லூர், சிவகளை போன்ற களங்களில் கிடைத்த மனித எச்சங்களில் இருந்து பண்டைய DNA எடுக்கும் முயற்சிகள் நடைபெறுவது முக்கியமான முன்னேற்றம். வெப்பமண்டலச் சூழலில் DNA பாதுகாப்பது கடினம் என்பதால், நம்பகமான முடிவுகளுக்கு மாதிரியின் தரம், மாசுபாட்டுக் கட்டுப்பாடு, சுயாதீன ஆய்வகச் சரிபார்ப்பு மற்றும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட அறிவியல் வெளியீடு தேவை.

ஒரு பண்டைய மனிதருக்கும் இன்று வாழும் ஒரு மொழிச் சமூகத்திற்கும் “நேரடி மரபணுத் தொடர்ச்சி” இருப்பதாகக் கூற வேண்டுமெனில், முழு மரபணுத் தரவுகள், ஒப்பீட்டு மக்கள்தொகைத் தரவுகள், திறந்த ஆய்வு முறைகள் ஆகியவை வெளியிடப்பட வேண்டும். அதுவரை ஆரம்பக் கண்டுபிடிப்புகளை உறுதியான இறுதி முடிவாக முன்வைக்காமல் இருப்பதே அறிவியல் நேர்மை. மரபணு என்பது வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு கருவி; அது மொழி, பண்பாடு, அரசியல் அடையாளம் அல்லது உரிமைகளைத் தனியாக முடிவு செய்யும் கருவி அல்ல.

இன்றைய கடமை: பூர்வகுடிகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் இராஜகம்பள சமூகத்தின் பொறுப்பு

பூர்வகுடி மக்களின் அறிவு உலகின் பல்லுயிர் பாதுகாப்புக்கும் நீர் மேலாண்மைக்கும் விதைச் சேமிப்புக்கும் காடு சார்ந்த வாழ்வியலுக்கும் பெரும் பங்களிப்பை வழங்குகிறது. அதேநேரம் நிலப் பறிப்பு, காடு அழிப்பு, இடம்பெயர்த்தல், மொழி இழப்பு, கல்வி மற்றும் சுகாதார அணுகல் குறைவு போன்ற சவால்கள் அவர்களைத் தொடர்ந்து பாதிக்கின்றன.

உலக பூர்வகுடிகள் தினத்தில் தமிழ்நாட்டின் கீழடி, ஆதிச்சநல்லூர், சிவகளை போன்ற களங்களின் தொன்மையைப் பெருமையுடன் நினைவுகூர்வதோடு, இன்று வாழும் பழங்குடியின மக்களின் நிலம், மொழி, வாழ்வாதாரம், பண்பாட்டு உரிமை ஆகியவற்றையும் பாதுகாப்பது நம் பொறுப்பாகும். தொல்லியல் நமக்கு கடந்த காலத்தின் குரலைக் கேட்கச் செய்கிறது; மனித உரிமை அந்தக் குரல் நிகழ்காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் உயிருடன் இருக்க உறுதி செய்கிறது.

இராஜகம்பள சமூகத்தின் சிறப்புப் பொறுப்பு

இந்தப் பொறுப்பு **தொட்டிய நாயக்கர் இராஜகம்பள சமூகத்திற்கு இன்னும் ஆழமான பொருளைக் கொண்டுள்ளது.** சீர்மரபினர் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள சமூகமாகவும், தனித்த வரலாறு, பண்பாடு, கலாச்சாரம், மரபுகள் மற்றும் வாழ்வியலை இன்றளவும் பேணிக்காத்து வரும் சமூகமாகவும் இராஜகம்பள சமூகம் தன்னுடைய அடையாளத்தைப் பாதுகாத்து வருகிறது.

ஒரு சமூகத்தின் சொந்த வரலாறும் பண்பாடும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவை என்ற உணர்வை அனுபவத்தின் வழியாகப் புரிந்துகொள்ளும் சமூகமே, மற்றொரு சமூகத்தின் வரலாறு அழிக்கப்படும்போதும், மொழி மறக்கப்படும்போதும், பண்பாடு சிதைக்கப்படும்போதும் அதன் வலியை நன்கு புரிந்துகொள்ள முடியும்.

அந்த வகையில், **பூர்வகுடி மக்களின் நிலம், மொழி, பண்பாடு, பாரம்பரிய அறிவு, வாழ்வுரிமை மற்றும் கண்ணியத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது பிற சமூகங்களுக்காக மட்டும் செய்யப்படும் உதவி அல்ல; மனிதகுலத்தின் பன்முகத்தன்மையையும் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியையும் பாதுகாக்கும் கடமையாகும்.**

இராஜகம்பள சமூகமும் தனது சொந்த பண்பாடு மற்றும் மரபுகளைப் பாதுகாப்பதில் காட்டும் அக்கறையை, உலகின் பூர்வகுடி மக்களின் உரிமைகளை மதிப்பதிலும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, அழிந்து வரும் பழங்குடியின மொழிகள், மரபுகள், கலைகள், பாரம்பரிய அறிவு மற்றும் வாழ்வியல் முறைகளை ஆவணப்படுத்துதல், அவற்றைப் பற்றி அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சொல்லுதல், அவர்களின் உரிமைகளுக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்தல் போன்ற பணிகளில் சமூக அமைப்புகளும் இளைஞர்களும் பங்களிக்க முடியும்.

**நமது மரபை நாம் காப்பது நமது கடமை;
பிறரின் மரபையும் காப்பது நமது மனிதநேயம்.**

ஒரு சமூகத்தின் தொன்மையைப் பெருமைப்படுத்துவதைக் காட்டிலும், அதன் பண்பாட்டை அடுத்த தலைமுறைக்கும் உயிருடன் எடுத்துச் செல்வதே உண்மையான பாதுகாப்பாகும். அதேபோல், உலகின் பல்வேறு பூர்வகுடி சமூகங்களின் தனித்துவத்தையும் உரிமைகளையும் மதித்து பாதுகாப்பதும் நமது கூட்டு மனிதப் பொறுப்பாகும்.

ஆகஸ்ட் 9 என்பது பூர்வகுடி மக்களை நினைவுகூரும் ஒரு நாள் மட்டுமல்ல. **“தொன்மை அழியக்கூடாது; பண்பாடு மறையக்கூடாது; மொழி மௌனமாகிவிடக்கூடாது; ஒரு சமூகத்தின் அடையாளம் பறிக்கப்படக்கூடாது”** என்ற உறுதியை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய நாளாகவும் அமைய வேண்டும்.

**உலக பூர்வகுடிகள் தின வாழ்த்துகள்!**

**தொன்மையைப் போற்றுவோம்.
பண்பாட்டைப் பாதுகாப்போம்.
பூர்வகுடிகளின் உரிமைகளுக்குக் குரல் கொடுப்போம்.**

கட்டுரையாளர்: சு.இராமராஜு B.E., M.B.A.,