1989–2026: 37 ஆண்டுகளில் $2.7 டிரில்லியன் முதல் $40 டிரில்லியன் வரை!
அமெரிக்காவை எச்சரிக்கும் தேசியக் கடன் கடிகாரத்தின் கதை
காலக்கட்டம்: 1989–செப்டம்பர் 2026
நியூயார்க் நகரின் பரபரப்பான பகுதியில் ஒரு பெரிய மின்னணு கடிகாரம் உள்ளது.
ஆனால் அது நேரத்தைக் காட்டுவதில்லை.
அது காட்டுவது — அமெரிக்க அரசின் தேசியக் கடன்.
1989 பிப்ரவரி 20 அன்று இந்தக் கடிகாரம் நிறுவப்பட்டபோது அமெரிக்காவின் தேசியக் கடன் சுமார் $2.7 டிரில்லியன்.
2026 ஆகஸ்ட் 19 அன்று அமெரிக்காவின் மொத்த Federal Debt முதன்முறையாக $40 டிரில்லியனைத் தாண்டியது. Reuters குறிப்பிட்டபடி, $39 டிரில்லியனைத் தாண்டிய ஐந்து மாதங்களுக்குள் $40 டிரில்லியனை அமெரிக்கா கடந்தது.
U.S. Treasury-யின் அதிகாரப்பூர்வ Debt to the Penny தரவிலும், செப்டம்பர் 1, 2026 அன்று மொத்த Federal Debt சுமார் $40.112 டிரில்லியன் எனப் பதிவாகியுள்ளது.
அதாவது,
1989 → $2.7 டிரில்லியன்
2026 → $40 டிரில்லியனுக்கு மேல்
37 ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவின் தேசியக் கடன் சுமார் 15 மடங்கு உயர்ந்திருக்கிறது.
ஆனால் இந்தக் கடிகாரம் ஏன் உருவாக்கப்பட்டது?
அது வெறும் பொருளாதாரக் கருவியா?
அல்லது ஒரு அரசியல் எச்சரிக்கையா?
வேறு நாடுகளிலும் இப்படிப்பட்ட கடிகாரங்கள் உள்ளனவா?
$40 டிரில்லியன் உண்மையில் எவ்வளவு பெரிய பிரச்சினை?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடிச் செல்லும் போது, இந்தக் கடிகாரம் அமெரிக்காவின் கடந்த 37 ஆண்டுகால பொருளாதார வரலாற்றின் ஒரு சிறிய கண்ணாடியாக மாறிவிடுகிறது.
1989 – ஒரு கடிகாரம் பிறந்த நாள்
இந்தக் கதையின் முக்கியமான மனிதர் Seymour Durst.
அவர் நியூயார்க்கைச் சேர்ந்த பிரபல Real-Estate தொழிலதிபர்.
1980களில் அமெரிக்க அரசின் தேசியக் கடன் வேகமாக அதிகரித்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தக் கடன் பொதுமக்களின் அன்றாட கவனத்திலிருந்து விலகி இருப்பதாக Durst கருதினார்.
அவருடைய சிந்தனை எளிமையானது:
“மக்கள் தினமும் பார்க்கும் இடத்தில் நாட்டின் கடனையும் தினமும் காட்டிவிட்டால்?”
அந்த எண்ணத்தின் விளைவாக, 1989 பிப்ரவரி 20 அன்று New York-ல் National Debt Clock நிறுவப்பட்டது.
அப்போது அமெரிக்காவின் தேசியக் கடன் கிட்டத்தட்ட $3 டிரில்லியனை நெருங்கியிருந்தது. Durst Organization-ன் அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்றின்படி, முதல் கடிகாரம் 306 மின்விளக்குகளைப் பயன்படுத்தி அமைக்கப்பட்டது.
அந்தக் கடிகாரம் நிறுவப்பட்ட இடம் Times Square-க்கு அருகிலுள்ள Sixth Avenue மற்றும் 42nd Street பகுதி.
அதன் நோக்கம்:
“கடன் அதிகரிப்பதை மக்கள் மறந்துவிடக்கூடாது.”
“மக்களைத் தொந்தரவு செய்தால், அது வேலை செய்கிறது!”
National Debt Clock-ன் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள மிகவும் பிரபலமான ஒரு கருத்து உதவுகிறது:
“If it bothers people, then it's working.”
அதாவது,
“இந்தக் கடிகாரம் மக்களைத் தொந்தரவு செய்தால், அது தன் வேலையைச் செய்கிறது.”
இது ஒரு பொருளாதாரக் கருத்தை விட ஒரு பொது விழிப்புணர்வு தத்துவம்.
ஒரு நாட்டின் கடன் என்பது ஒரு அரசு அலுவலகத்தில் மட்டும் இருக்கும் எண்ணிக்கை அல்ல.
அது வருங்கால வரி வருவாய், அரசு செலவுகள், வட்டி செலவுகள், சமூக நலத் திட்டங்கள் மற்றும் எதிர்கால தலைமுறையின் நிதிச் சுமையுடன் தொடர்புடையது.
எனவே,
“கடன் என்பது மக்களின் கண்முன்னே இருக்க வேண்டிய ஒரு பொது விவாதம்”
என்பதே இந்தக் கடிகாரத்தின் அடிப்படை செய்தி.
1989–2026: 37 ஆண்டுகளின் பயணம்
இந்தக் கடிகாரத்தின் கதையைப் புரிந்துகொள்ள, அதன் எண்ணிக்கை எப்படி மாறியது என்பதைப் பார்ப்பது மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.
ஆண்டு அமெரிக்க Federal Debt – சுமார்
1989 $2.7 டிரில்லியன்
2000 $5.7 டிரில்லியன்
2008 $10 டிரில்லியனைத் தாண்டியது
2017 $20 டிரில்லியனைத் தாண்டியது
2022 $30 டிரில்லியனைத் தாண்டியது
2026 $40 டிரில்லியனைத் தாண்டியது
இந்த எண்ணிக்கைகள் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவாகச் சொல்கின்றன:
அமெரிக்காவின் கடன் வெறும் அதிகரிக்கவில்லை; அதிகரிக்கும் வேகமும் காலப்போக்கில் தீவிரமடைந்துள்ளது.
Reuters-ன் 2026 ஆய்வின்படி, அமெரிக்காவின் Federal Debt 2017 ஜனவரியில் இருந்த சுமார் $19.95 டிரில்லியனிலிருந்து 2026-ல் $40 டிரில்லியனைத் தாண்டியுள்ளது.
2000 – கடிகாரம் ஒருமுறை நின்றது!
இந்தக் கதையில் மிகவும் சுவாரஸ்யமான திருப்பம் 2000-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்டது.
1990களில் அமெரிக்க பொருளாதாரம் வலுவாக வளர்ந்தது.
அரசின் வருவாய் அதிகரித்தது.
Budget surplus ஏற்பட்டது.
இதன் விளைவாக தேசியக் கடன் குறையத் தொடங்கியது.
அதனால் National Debt Clock-ன் எண் பின்னோக்கிச் செல்லத் தொடங்கியது!
இது கடிகாரத்தை உருவாக்கியவர்களின் நோக்கத்திற்கே முரணாக இருந்தது.
கடிகாரம் உருவாக்கப்பட்டதன் நோக்கம்:
“கடன் அதிகரிக்கிறது என்பதை எச்சரிப்பது.”
ஆனால் இப்போது அது:
“கடன் குறைகிறது”
என்று காட்டியது.
எனவே 2000-ஆம் ஆண்டில் கடிகாரம் அணைக்கப்பட்டது.
அது சுமார் $5.7 டிரில்லியன் என்ற அளவில் நிறுத்தப்பட்டது.
Durst Organization-ன் அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்றின்படி, கடிகாரம் 2000-ல் நிறுத்தப்பட்டு, ஜூலை 2002-ல் மீண்டும் இயக்கப்பட்டது.
அதாவது,
கடன் குறைந்தபோது கடிகாரம் நின்றது; கடன் மீண்டும் உயர்ந்தபோது கடிகாரம் மீண்டும் ஓடியது!
2008 – கடிகாரத்திற்கே ஒரு இலக்கம் போதவில்லை!
2008 செப்டம்பர்.
அமெரிக்காவின் தேசியக் கடன் $10 டிரில்லியனைத் தாண்டியது.
இங்கே ஒரு வித்தியாசமான தொழில்நுட்பப் பிரச்சினை ஏற்பட்டது.
கடிகாரத்தின் இலக்கங்கள் அத்தகைய எண்ணிக்கையை காட்டும் அளவுக்கு வடிவமைக்கப்படவில்லை.
எனவே ஒரு புதிய இலக்கம் சேர்க்கப்பட்டது.
Durst Organization-ன் அதிகாரப்பூர்வ வரலாறும் இதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
இதனால் ஒரு சுவாரஸ்யமான குறியீடு உருவானது:
கடனை எண்ணுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட கடிகாரத்தின் வடிவமைப்பையே கடன் வளர்ச்சி மிஞ்சியது!
2017 – $20 டிரில்லியன்
2017-ல் அமெரிக்க Federal Debt $20 டிரில்லியனைத் தாண்டியது.
அந்தக் காலத்தில் இது மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையாகக் கருதப்பட்டது.
ஆனால் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இன்னும் $10 டிரில்லியன் சேர்ந்தது.
2020–2022 – கொரோனா காலத்தின் பெரும் திருப்பம்
அமெரிக்க தேசியக் கடனின் வேகமான உயர்வில் COVID-19 காலம் முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்தது.
பொருளாதாரம் முடங்கியபோது:
- தொழில்கள் பாதிக்கப்பட்டன
- வேலை இழப்புகள் அதிகரித்தன
- பொதுமக்களுக்கு நேரடி நிதியுதவி வழங்கப்பட்டது
- நிறுவனங்களுக்கு உதவிகள் வழங்கப்பட்டன
- சுகாதாரச் செலவுகள் அதிகரித்தன
அரசாங்கம் பொருளாதாரத்தைத் தாங்குவதற்காக மிகப்பெரிய அளவில் கடன் பெற்றது.
இதன் விளைவாக 2022-ல் Federal Debt $30 டிரில்லியனைத் தாண்டியது.
Reuters-ன் 2026 ஆய்வின்படி, COVID கால அரசுக் கடன் அதிகரிப்பு கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட மொத்தக் கடன் உயர்வில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டுள்ளது.
2026 – $40 டிரில்லியன்!
இப்போது இந்தக் கதையின் மிக முக்கியமான தருணத்திற்கு வருகிறோம்.
ஆகஸ்ட் 19, 2026
அன்று அமெரிக்காவின் Federal Debt முதன்முறையாக:
$40,000,000,000,000
என்ற அளவைத் தாண்டியது.
Reuters இதை அமெரிக்காவின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான கடன் மைல்கல்லாகப் பதிவு செய்தது.
மேலும் சுவாரஸ்யமான விஷயம்:
$39 டிரில்லியனிலிருந்து $40 டிரில்லியனுக்கு செல்ல அமெரிக்காவுக்கு ஐந்து மாதங்களுக்கும் குறைவான காலமே எடுத்தது.
அதாவது,
1989-ல் $2.7 டிரில்லியன் இருந்த கடன்,
2026-ல் $40 டிரில்லியனாக மாறியுள்ளது.
செப்டம்பர் 2026 நிலவரம் என்ன?
இது மிகவும் முக்கியமானது.
“$40 டிரில்லியன் என்பது ஆகஸ்ட் 19-ம் தேதி மட்டும் இருந்த எண்ணிக்கை” என்று நினைக்கக்கூடாது.
U.S. Treasury-யின் Debt to the Penny தரவின்படி, செப்டம்பர் 1, 2026 அன்று மொத்த Federal Debt சுமார் $40.112 டிரில்லியன் ஆக இருந்தது. Treasury தரவுத்தளம் செப்டம்பர் 10-ம் தேதி வரை புதுப்பிக்கப்பட்டிருந்தது.
எனவே இந்தக் கட்டுரையின் காலவரம்பு:
20 பிப்ரவரி 1989 → 12 செப்டம்பர் 2026
என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
ஆனால் $40 டிரில்லியன் என்றால் அமெரிக்கா திவாலாகிவிட்டதா?
இல்லை.
இதுதான் மிகவும் முக்கியமான விளக்கம்.
ஒரு நாட்டின் கடன் எண்ணிக்கையை மட்டும் பார்த்து அந்த நாடு திவாலாகிவிட்டது என்று முடிவு செய்ய முடியாது.
பொருளாதார நிபுணர்கள் பார்க்கும் முக்கியமான அளவுகோல்:
Debt-to-GDP Ratio
அதாவது,
நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் மொத்த அளவுடன் ஒப்பிடும்போது அரசின் கடன் எவ்வளவு?
என்பது.
CBO-வின் 2026–2036 கணிப்பின்படி, debt held by the public 2026-ல் GDP-யின் சுமார் 101% ஆகவும், 2036-ல் 120% ஆகவும் உயரும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதுதான் உண்மையான கவலை.
$40 டிரில்லியனைவிட பெரிய பிரச்சினை – வட்டி!
ஒரு குடும்பம் கடன் வாங்கும்போது, அசலைவிட சில நேரங்களில் வட்டியே பெரிய சுமையாகிவிடும்.
அதே பிரச்சினை அரசுக்கும் உண்டு.
அமெரிக்காவின் கடன் பெரிதாகும்போது, அந்தக் கடனுக்கு செலுத்த வேண்டிய interest payments-மும் பெரிதாகின்றன.
இதன் விளைவு:
அரசாங்கம் பெறும் வருவாயில் ஒரு பெரிய பகுதி,
புதிய பள்ளிகள், மருத்துவம், infrastructure, பாதுகாப்பு அல்லது பிற பொதுச் சேவைகளுக்குச் செல்லாமல் பழைய கடனுக்கான வட்டிக்குச் செல்லும் நிலை உருவாகலாம்.
2026 செப்டம்பர் நிலவரத்தில் இந்தக் கவலை இன்னும் தீவிரமாகியுள்ளது.
Reuters செப்டம்பர் 2026 ஆய்வில், அமெரிக்க கடன் $40 டிரில்லியனைத் தாண்டியுள்ள நிலையில், Treasury yields மற்றும் borrowing costs உயர்வதும் fiscal pressure அதிகரிப்பதும் குறித்து நிதி நிபுணர்கள் எச்சரிப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது.
$41.1 டிரில்லியன் – உண்மையில் என்ன?
இப்போது சமூக ஊடகப் பதிவில் காணப்பட்ட முக்கியமான தவறான தகவலுக்கு வருவோம்.
அந்தப் பதிவில்:
“$41.1 டிரில்லியனைத் தொடும்போது நிலைமை கைமீறிவிட்டது."
என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
இது சரியான விளக்கம் அல்ல.
$41.1 டிரில்லியன் என்பது அமெரிக்காவின் statutory debt limit — அதாவது சட்டபூர்வமான கடன் உச்சவரம்பு.
அது:
“அமெரிக்க பொருளாதாரம் இந்த எண்ணிக்கையைத் தாண்டினால் உடனடியாக வீழ்ச்சியடையும்”
என்ற அறிவியல் அல்லது பொருளாதார red line அல்ல.
எனவே:
National Debt ≠ Debt Limit
என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
ஒரு பக்கம் அரசின் உண்மையான கடன்.
மற்றொரு பக்கம், காங்கிரஸ் சட்டத்தின் மூலம் அரசு கடன் பெற அனுமதிக்கும் உச்சவரம்பு.
இவை இரண்டு வெவ்வேறு கருத்துகள்.
அப்படியானால் உண்மையான அபாயம் எது?
உண்மையான கேள்வி:
“அமெரிக்காவுக்கு $40 டிரில்லியன் கடன் இருக்கிறதா?”
என்பது மட்டும் அல்ல.
அதைவிட முக்கியமான கேள்வி:
“அமெரிக்க பொருளாதாரம் வளர்கின்ற வேகத்தைவிட அரசின் கடன் மற்றும் வட்டி செலவு வேகமாக அதிகரிக்கிறதா?”
என்பதுதான்.
இதுதான் பொருளாதார விவாதத்தின் மையம்.
2026-ல் அமெரிக்க ஊடகங்களில் ஏன் இது மீண்டும் பெரிய விவாதமாகியுள்ளது?
$40 டிரில்லியன் என்ற எண்ணிக்கை ஒரு headline மட்டுமல்ல.
அது பல வேறு பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளோடு இணைந்துள்ளது.
1. Budget deficit
2026 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் மட்டும் U.S. federal budget deficit சுமார் $167 billion
2026 fiscal year தொடக்கம் முதல் ஆகஸ்ட் வரை மொத்த deficit சுமார் $1.97 trillion ஆக இருந்தது என்று Reuters செப்டம்பர் 11 அன்று தெரிவித்தது.
அதாவது, ஒரு ஆண்டின் முடிவை எட்டுவதற்குள் deficit கிட்டத்தட்ட $2 trillion.
2. Borrowing cost
அமெரிக்க அரசு அதிகமாக கடன் பெறும்போது Treasury securities அதிகமாக வெளியிட வேண்டியுள்ளது.
அதே நேரத்தில் முதலீட்டாளர்கள் அதிக வருமானத்தை எதிர்பார்த்தால்:
Treasury yields ↑
அதன் தாக்கம்:
Mortgage rates ↑
Business borrowing costs ↑
Investment costs ↑
எனப் பரவக்கூடும்.
Reuters செப்டம்பர் 2026-ல், 10-year Treasury yield 5%க்கு அருகில் சென்றிருப்பது மற்றும் மிகப்பெரிய fiscal deficit ஆகியவை முதலீட்டாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்டது.
3. எதிர்கால தலைமுறையின் சுமை
இன்றைய அரசு செலவுகளுக்காக இன்று கடன் வாங்கப்படுகிறது.
ஆனால் அதன் வட்டி மற்றும் அசல் தொகையை எதிர்கால அரசுகளும் வரி செலுத்துவோரும் சமாளிக்க வேண்டியிருக்கும்.
அதனால் National Debt Clock-ன் அடிப்படை கேள்வி:
“இன்றைய செலவை யார் செலுத்தப் போகிறார்கள்?”
என்பதாக மாறுகிறது.
ஆனால் அமெரிக்காவின் கடன் முழுவதும் மோசமானதா?
இல்லை.
இதையும் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும்.
ஒரு நாடு கடன் வாங்குவது தானாகவே தவறல்ல.
உதாரணமாக:
- போர்
- இயற்கைப் பேரிடர்
- தொற்றுநோய்
- பொருளாதார மந்தநிலை
- infrastructure முதலீடு
- கல்வி
- அறிவியல் ஆராய்ச்சி
போன்றவற்றுக்காக அரசு கடன் பெறலாம்.
அந்தக் கடன் எதிர்கால பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்கினால் அது ஒரு முதலீடாக இருக்கலாம்.
ஆனால்,
வருவாயை உருவாக்காமல் தொடர்ந்து செலவுகளை நடத்துவதற்காக கடன் வாங்குவது
நீண்ட காலத்தில் பிரச்சினையை உருவாக்கலாம்.
இதுதான் அமெரிக்காவின் தற்போதைய fiscal debate-ன் மையக் கேள்வி.
இரு கட்சிகளும் பொறுப்பா?
இது அமெரிக்காவில் மிகவும் அரசியல்மயமான விவாதம்.
“கடனுக்கு யார் காரணம்?” என்று கேட்டால், ஒவ்வொரு கட்சியும் மற்ற கட்சியைச் சுட்டிக்காட்டும்.
ஆனால் Reuters-ன் செப்டம்பர் 2026 ஆய்வு, பல தசாப்தங்களாக Republican மற்றும் Democratic administrations இரண்டின் வரி மற்றும் செலவுக் கொள்கைகளும் deficit மற்றும் debt அதிகரிப்பில் பங்காற்றியுள்ளதாகக் குறிப்பிடுகிறது.
Ronald Reagan காலத்தின் tax cuts,
George W. Bush காலப் போர்கள் மற்றும் tax policies,
2008 financial crisis-க்கு பிந்தைய stimulus,
COVID கால அரசுச் செலவுகள்,
Social Security மற்றும் Medicare செலவுகளின் நீண்டகால அழுத்தம்,
இவை அனைத்தும் வெவ்வேறு காலங்களில் கடன் பாதையை பாதித்துள்ளன.
ஒரு சுவாரஸ்யமான விதிவிலக்கு:
Bill Clinton-ன் இரண்டாவது பதவிக்காலத்தில் அமெரிக்கா budget surplus-ஐப் பதிவு செய்தது.
அந்த காலகட்டத்தில் வலுவான பொருளாதார வளர்ச்சியும், Republican-controlled Congress உடன் ஏற்பட்ட சில budget compromises-உம் முக்கிய காரணிகளாக இருந்தன.
இதிலிருந்து ஒரு பாடம் கிடைக்கிறது:
தேசியக் கடன் என்பது ஒரு கட்சியின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; பல ஆண்டுகளாக சேர்ந்து உருவான பிரச்சினை.
அமெரிக்க மக்களை இது எவ்வாறு பாதிக்கிறது?
“அரசின் கடன் என்றால் அரசின் பிரச்சினைதானே?” என்று ஒருவர் கேட்கலாம்.
அது அவ்வளவு எளிதல்ல.
அரசின் borrowing costs அதிகரித்தால்:
Treasury yield ↑
→ mortgage rates மீது அழுத்தம்
→ business loans அதிக செலவு
→ investment decisions பாதிப்பு
→ அரசு interest payments அதிகரிப்பு
→ மற்ற பொதுச் செலவுகளுக்கான நிதியில் அழுத்தம்.
Reuters செப்டம்பர் 2026-ல், கடன் பிரச்சினை இறுதியில் mortgage interest rates மற்றும் inflation போன்ற வழிகளில் பொதுமக்களையும் பாதிக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.
ஆனால் “அமெரிக்கா நாளையே திவாலாகும்” என்பது சரியா?
இல்லை.
இதுவும் சமூக ஊடகங்களில் ஏற்படும் மற்றொரு மிகைப்படுத்தல்.
அமெரிக்காவிடம்:
- மிகப்பெரிய பொருளாதாரம்
- உலகின் முக்கிய reserve currency ஆன Dollar
- உலகின் மிகப்பெரிய Treasury market-களில் ஒன்று
- பரந்த வரி வசூல் அடித்தளம்
- வலுவான நிதிச் சந்தைகள்
உள்ளன.
அதனால் $40 டிரில்லியன் என்ற எண்ணிக்கை மட்டும் உடனடி collapse-ஐக் குறிக்காது.
Reuters செப்டம்பர் 8, 2026 ஆய்வும் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது: கடன் மற்றும் yields குறித்து கவலை இருந்தாலும், U.S. bond market அந்த நேரத்தில் செயல்பாட்டைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்ததாகவும், சந்தை நிலைமை இன்னும் ஒரு முற்றுப்புள்ளி நெருக்கடி நிலைக்கு செல்லவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டது.
அதனால்:
$40 trillion = உடனடி அழிவு அல்ல.
ஆனால்:
$40 trillion = நீண்டகால fiscal discipline பற்றிய தீவிர எச்சரிக்கை.
அமெரிக்காவில் மட்டும்தான் Debt Clock உள்ளதா?
இல்லை.
இந்த எண்ணம் மற்ற நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது.
குறிப்பாக ஜெர்மனியின் Schuldenuhr — Debt Clock குறிப்பிடத்தக்கது.
ஜெர்மனியின் Taxpayers Association இந்தக் கடிகாரத்தை அரசின் கடன் மற்றும் fiscal discipline குறித்து பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறது.
ஜெர்மனியின் Debt Clock கூட ஒரு கட்டத்தில் மிகவும் சுவாரஸ்யமான சம்பவத்தைச் சந்தித்தது.
அரசுக் கடன் குறைந்தபோது அதன் எண்ணிக்கையும் பின்னோக்கிச் செல்லத் தொடங்கியது.
2018-ல் 22 ஆண்டுகளில் முதன்முறையாக அது “backward” செல்லும் நிலை ஏற்பட்டதாக அந்நாட்டு ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டன.
இதில் அமெரிக்க Debt Clock-ன் 2000 சம்பவத்துடன் ஒரு வியப்பான ஒற்றுமை இருக்கிறது.
கடன் குறைந்தால் Debt Clock கூட பின்னோக்கிச் செல்லும்!
ஒரு கடிகாரம் எப்படி பொருளாதார விவாதமாக மாறியது?
1989-ல் Seymour Durst ஒரு electronic display-ஐ நிறுவினார்.
அது ஆரம்பத்தில் ஒரு “deficit alarm” போல இருந்தது.
ஆனால் 37 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அது:
- பொருளாதார விவாதம்
- அரசியல் விவாதம்
- வரி கொள்கை விவாதம்
- தலைமுறை நீதி விவாதம்
- அரசு செலவு விவாதம்
- interest-rate விவாதம்
என பல தளங்களில் பேசப்படும் ஒரு சின்னமாக மாறியுள்ளது.
Durst Organization-ன் சொந்த வரலாறும், குடும்பம் “தற்போதைய நடவடிக்கைகள் எதிர்கால தலைமுறைகளில் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தை” நீண்டகால நோக்கில் பார்த்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது.
37 ஆண்டுகளில் என்ன மாறியது?
1989-ல்:
$2.7 trillion
அப்போது அது மிகப்பெரியதாகத் தோன்றியது.
2026-ல்:
$40 trillion+
இப்போது அந்த எண்ணிக்கை சாதாரண செய்தியாக மாறிவிட்டது.
இதுதான் இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய எச்சரிக்கை.
ஒரு தலைமுறைக்கு “அதிர்ச்சியளிக்கும் எண்ணிக்கை”
அடுத்த தலைமுறைக்கு “சாதாரண headline” ஆகிவிடுகிறது.
அந்தக் கடிகாரம் உண்மையில் சொல்லும் செய்தி என்ன?
இந்தக் கடிகாரத்தின் செய்தியை ஒரே ஒரு வாக்கியத்தில் சொல்வதானால்:
“கடன் என்பது இன்று எடுக்கப்படும் முடிவு; ஆனால் அதன் விலை நாளைய தலைமுறையால் செலுத்தப்படலாம்.”
ஆனால் அதனுடன் இன்னொரு வரியையும் சேர்க்க வேண்டும்:
“கடன் என்பது தானாகவே தீமை அல்ல; கடன் எதற்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே முக்கியம்.”
ஒரு நாடு எதிர்கால வருமானத்தை உருவாக்கும் முதலீட்டுக்காக கடன் வாங்கினால், அது வேறு.
இன்றைய செலவை சமாளிப்பதற்காக மட்டும் தொடர்ந்து கடன் வாங்கினால், அது வேறு.
எனவே $40 டிரில்லியன் என்ற எண்ணிக்கையைப் பார்த்து அஞ்சுவதைக் காட்டிலும்,
“இந்தக் கடன் ஏன் உருவானது?”
“அதற்கான வட்டி எவ்வளவு?”
“பொருளாதாரம் அதைவிட வேகமாக வளர்கிறதா?”
“எதிர்காலத்தில் இதை எப்படி நிர்வகிப்பது?”
என்ற கேள்விகள்தான் முக்கியம்.
முடிவாக – நேரத்தைக் காட்டாத கடிகாரம்!
1989 பிப்ரவரி 20.
Seymour Durst நியூயார்க் நகரில் ஒரு கடிகாரத்தை நிறுவினார்.
அது நேரத்தைக் காட்டவில்லை.
அது ஒரு நாட்டின் கடன் வளர்ச்சியை க் காட்டியது.
அப்போது:
$2.7 டிரில்லியன்.
2000-ல் கடன் குறைந்தபோது அது நின்றது.
2002-ல் மீண்டும் ஓடியது.
2008-ல் $10 டிரில்லியனைத் தாண்டியபோது அதற்கு இன்னொரு இலக்கம் தேவைப்பட்டது.
2017-ல் $20 டிரில்லியன்.
2022-ல் $30 டிரில்லியன்.
2026 ஆகஸ்டில்:
$40 டிரில்லியன்!
செப்டம்பர் 1, 2026-க்குள் Treasury-யின் அதிகாரப்பூர்வ கணக்கில் அது சுமார் $40.11 டிரில்லியனாக இருந்தது.
37 ஆண்டுகளில்:
$2.7 trillion → $40+ trillion
இந்த எண்ணிக்கையைப் பார்த்து அமெரிக்கா நாளையே வீழ்ந்துவிடும் என்று சொல்ல முடியாது.
ஆனால் இதை அலட்சியப்படுத்தவும் முடியாது.
ஏனெனில் கடன் அதிகரிப்பதோடு வட்டி செலவும் அதிகரிக்கிறது; deficit தொடர்கிறது; borrowing costs மீது அழுத்தம் வருகிறது; எதிர்கால அரசுகளின் முடிவெடுக்கும் சுதந்திரம் குறையக்கூடும். 2026 செப்டம்பர் நிலவரத்தில் இதுவே அமெரிக்க ஊடகங்கள் மற்றும் பொருளாதார நிபுணர்களின் முக்கியமான விவாதமாக உள்ளது.
அதனால் நியூயார்க் நகரில் ஓடும் அந்த எண்ணை வெறும் “கடன் எவ்வளவு?” என்ற கேள்வியாகப் பார்க்காமல்,
“ஒரு நாடு இன்று எடுக்கும் பொருளாதார முடிவுகளின் விலையை நாளைய தலைமுறை எவ்வளவு செலுத்தும்?”
என்ற கேள்வியாகப் பார்க்கலாம்.
1989-ல் ஒரு தொழிலதிபர் அந்தக் கேள்வியை ஒரு மின்னணு பலகையில் எழுதினார்.
37 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அந்தக் கேள்விக்கான இறுதி பதில் அமெரிக்காவிடம் இல்லை.
அதனால்தான் அந்தக் கடிகாரம் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.