தந்தையின் பாசமா? தர்மத்தின் பாதையா? – திருதராஷ்டிரனின் தடுமாற்றம்!

தந்தையின் பாசமா? தர்மத்தின் பாதையா? – திருதராஷ்டிரனின் தடுமாற்றம்!
மகாபாரத அறநெறித் தொடர் | குடும்பப் பாசம் | தலைமைப் பொறுப்பு | தர்மம்

முன்னுரை

ஒரு தந்தை தனது பிள்ளைகளை அளவற்ற அன்புடன் நேசிப்பது இயல்பானது. ஆனால், பிள்ளைகள் தவறான பாதையில் செல்லும்போது அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டிய பொறுப்பும் அவருக்கு இருக்கிறது.

தன் மகன் தவறு செய்கிறான் என்று தெரிந்தும் அவனைத் தட்டிக்கேட்க முடியாமல் தவிக்கும் தந்தை ஒருபுறம்; அந்தத் தவறின் விளைவுகளைத் தாங்க வேண்டிய குடும்பமும் சமூகமும் மறுபுறம்!

மகாபாரதத்தில் திருதராஷ்டிரனின் வாழ்க்கை இந்த முரண்பாட்டை நமக்கு உணர்த்துகிறது. நூறு மகன்களைக் கொண்டிருந்த அவர், குறிப்பாகத் துரியோதனனின் மீது கொண்டிருந்த அளவற்ற பாசத்தால், அவனது தவறுகளைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டிய தருணங்களில் தடுமாறினார்.

பாசம் இருக்க வேண்டும்; ஆனால் அந்தப் பாசம் நீதியையும் அறத்தையும் மறைக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்துவிடக் கூடாது. இதுவே திருதராஷ்டிரனின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான பாடமாகும்.

1. மகனின் மீது பாசம்; நீதியின் முன் தடுமாற்றம்!

திருதராஷ்டிரன் குரு வம்சத்தின் அரசர். பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். பாண்டு மன்னனின் மறைவுக்குப் பிறகு, பாண்டவர்களும் திருதராஷ்டிரனின் பாதுகாப்பில் வளர்ந்தனர்.

ஆனால், காலப்போக்கில் துரியோதனனுக்கு பாண்டவர்களிடம் பொறாமையும் பகைமையும் வளர்ந்தன. அவர்களது செல்வாக்கையும் அரசுரிமையையும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல், அவர்களைப் பல வழிகளில் துன்புறுத்த முயன்றான்.

திருதராஷ்டிரன் இவற்றை அறியாதவர் அல்ல. விதுரர், பீஷ்மர், துரோணர் போன்ற பெரியோர்கள் அவனுக்கு அறிவுரை வழங்கினர். துரியோதனனின் செயல்கள் குரு வம்சத்திற்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அவர்கள் பலமுறை எடுத்துரைத்தனர்.

ஆனால், மகனின் மீது கொண்ட பாசம் காரணமாகத் துரியோதனனை உறுதியாகக் கட்டுப்படுத்துவதில் திருதராஷ்டிரன் தோல்வியடைந்தார்.

அரசராக அவர் நீதியை நிலைநாட்ட வேண்டியிருந்தது. தந்தையாக மகனைப் பாதுகாக்க விரும்பினார். இந்த இரு பொறுப்புகளுக்கு இடையில் அவர் எடுத்த முடிவுகள், இறுதியில் குடும்பத்திற்கும் நாட்டிற்கும் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தின.

மகாபாரதம் நமக்கு உணர்த்தும் உண்மை இதுதான்: ஒருவருக்கு அன்பு இருப்பது மட்டும் போதாது; அந்த அன்பை அறநெறியுடன் வழிநடத்தும் மன உறுதியும் தேவை.

2. விதுரரின் எச்சரிக்கை – கேட்கப்பட்ட அறிவுரை, ஏற்கப்படாத உண்மை

மகாபாரதத்தின் உத்தியோக பர்வத்தில், திருதராஷ்டிரன் மன அமைதியின்றித் தவித்தபோது விதுரரை அழைத்து அறிவுரை கேட்டார். அப்போது விதுரர் கூறிய அறநெறிப் போதனைகள் “விதுர நீதி” என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

துரியோதனன் பிறந்தபோதே அவனது செயல்களால் குரு வம்சத்திற்கு ஆபத்து ஏற்படக்கூடும் என்பதை உணர்த்தியதாக விதுரர் திருதராஷ்டிரனிடம் கூறுகிறார்.

கங்குலி மொழிபெயர்ப்பின் உத்தியோக பர்வம், பகுதி XXXIX-இல் விதுரர் கூறும் கருத்தின் சாரம்:

ஒருவரைப் பற்றிய அன்பு, அவருடைய குறைகளை மறைக்கச் செய்துவிடும். ஆனால், அந்தப் பாசத்தின் காரணமாகப் பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தும் செயல்களை அனுமதிப்பது அறிவுடைமை அல்ல.

விதுரர், துரியோதனனின் தவறுகளைத் தடுத்து நிறுத்தியிருந்தால், மற்ற நூறு மகன்களையும் குரு வம்சத்தையும் பாதுகாத்திருக்க முடியும் என்ற கருத்தைத் திருதராஷ்டிரனிடம் எடுத்துரைக்கிறார். 

ஆனால் திருதராஷ்டிரன், விதுரரின் அறிவுரை சரியானது என்பதை ஒப்புக்கொண்டபோதும், தன் மகனைத் துறக்கத் தன்னால் முடியாது என்று கூறுகிறார்.

இதில்தான் அவரது தடுமாற்றம் வெளிப்படுகிறது. எது சரி என்று அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது. ஆனால் சரியானதைச் செயல்படுத்தும் மன உறுதி அவரிடம் இல்லை.

சரியானதை அறிந்திருப்பது மட்டும் அறம் அல்ல; அதைச் செயல்படுத்துவதில்தான் அறத்தின் முழுமை இருக்கிறது.

3. கிருஷ்ணரின் சமாதான முயற்சி – முடிவெடுக்கத் தவறிய அரசர்

பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே போர் ஏற்படாமல் தடுக்க கிருஷ்ணர் சமாதானத் தூதராகக் கௌரவர்களின் அவைக்கு வந்தார்.

பாண்டவர்கள் தங்களுக்குரிய உரிமையைப் பெறுவதற்கும், இரு தரப்பினரும் அழிவிலிருந்து தப்புவதற்கும் சமாதானம் அவசியம் என்பதை அவர் எடுத்துரைத்தார்.

திருதராஷ்டிரனும் போர் ஏற்படுவதை விரும்பவில்லை. ஆனால், துரியோதனன் சமாதானத்தை ஏற்க மறுத்தான். அவனது முடிவை மாற்றுவதற்கான அதிகாரமும் வாய்ப்பும் திருதராஷ்டிரனிடம் இருந்தபோதும், அதை உறுதியாகப் பயன்படுத்த முடியவில்லை.

மகாபாரதத்தின் *உத்தியோக பர்வத்தில்* இடம்பெறும் *பகவத் யான பர்வம்* எனும் பகுதியில், கிருஷ்ணர் பாண்டவர்களின் சார்பில் கௌரவர்களிடம் சமாதானத் தூதராகச் சென்று, போரைத் தவிர்க்க முயற்சி செய்கிறார். துரியோதனன் காந்தாரி, விதுரர், பீஷ்மர் உள்ளிட்டோரின் நன்மையான அறிவுரைகளையும் ஏற்க மறுப்பதாகத் திருதராஷ்டிரனே ஒப்புக்கொள்கிறார். 

இது ஒரு குடும்பத்தின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல. அரசனின் முடிவுகள் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையைப் பாதிக்கக்கூடியவை.

தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகளைவிடப் பொதுநலனுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். குடும்பத்தில் ஒருவர் தவறு செய்வதை அனுமதிப்பது அந்தக் குடும்பத்தைப் பாதிக்கலாம்; பொது அதிகாரத்தில் இருப்பவர் அநீதியை அனுமதிப்பது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் பாதிக்கக்கூடும்.

*வாசகர்களுக்கு விளக்கம்*:
(உத்தியோக பர்வம் என்றால் என்ன?

மகாபாரதம் பல பர்வங்களாக (Parvas) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு பர்வம் என்பது ஒரு பெரிய நூற்பிரிவு அல்லது காண்டம் என்று பொருள்.

உத்தியோக பர்வம் (Udyoga Parva) என்பது மகாபாரதத்தின் ஐந்தாவது பர்வம். குருக்ஷேத்திரப் போர் தொடங்குவதற்கு முன்பு பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே நடைபெற்ற சமாதான முயற்சிகள், தூதுவர்கள், போரைத் தவிர்க்க நடந்த பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் போர் தயாரிப்புகள் ஆகியவை இதில் இடம்பெறுகின்றன.

பகவத் யான பர்வம் என்றால் என்ன?

பகவத் யான பர்வம் (Bhagavata-Yana Parva) என்பது உத்தியோக பர்வத்தின் உட்பிரிவுகளில் ஒன்று.

• “பகவத்” என்பது இங்கு பகவானான கிருஷ்ணரைக் குறிக்கிறது.
• “யானம்” (Yāna) என்பது செல்லுதல், பயணம் அல்லது தூதுப் பயணம் என்று பொருள்படும்.

அதாவது, கிருஷ்ணர் பாண்டவர்களின் சார்பில் கௌரவர்களின் அவைக்குச் சமாதானத் தூதராகச் சென்ற நிகழ்வுகளைக் கூறும் பகுதி என்பதே இதன் பொருள்.)

4. இன்றைய பெற்றோர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் ஒரு பாடம்

திருதராஷ்டிரனின் கதையைப் படிக்கும்போது, அவரை ஒரு தவறான தந்தையாக மட்டும் குற்றம் சாட்டுவது இந்த நிகழ்வின் முழுமையான அறநெறிப் பாடத்தை உணர உதவாது.

பெற்றோரின் பாசம் இயல்பானது. பிள்ளைகள் தவறான முடிவுகளை எடுக்கும்போது அவர்களை இழந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சமும் பெற்றோருக்கு இருக்கலாம். ஆனால், அந்த அச்சம் காரணமாகத் தவறுகளைத் தொடர்ந்து அனுமதித்தால், பிள்ளைகள் தங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை உணராமல் வளரக்கூடும்.

இன்றைய குடும்பங்களில் குழந்தைகளின் கல்வி, நட்பு, பணப் பயன்பாடு, இணையப் பழக்கம், தொழில் தேர்வு போன்ற விஷயங்களில் பெற்றோர்கள் வழிகாட்ட வேண்டியிருக்கிறது.

குழந்தைகள் தவறு செய்தால் அவர்களை அவமானப்படுத்தாமல், ஏன் அந்தச் செயல் தவறு என்பதை விளக்க வேண்டும். அதேபோல், குழந்தைகளும் பெற்றோரின் அறிவுரையை வெறும் கட்டுப்பாடாகப் பார்க்காமல், அதன் பின்னுள்ள அக்கறையையும் அனுபவத்தையும் புரிந்துகொள்ள முயல வேண்டும்.

இராஜகம்பள சமூகத்தின் குடும்பங்களிலும் இத்தகைய உரையாடல்கள் வளர வேண்டும். பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல முன்மாதிரியாக இருந்து, நேர்மை, பொறுப்பு, பிறருக்கு உரிய மரியாதை, பொதுநலச் சிந்தனை ஆகிய பண்புகளை வளர்க்க வேண்டும்.

சமூகத்தின் ஒற்றுமையைப் பாதுகாப்பதிலும் இதே அறநெறி அவசியம். உறவினர் என்பதற்காகத் தவறை ஆதரிப்பதும், நமக்கு நெருக்கமானவர் என்பதற்காக அநீதியைப் பொறுத்துக்கொள்வதும் நீண்டகாலத்தில் அனைவருக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

உண்மையான ஒற்றுமை என்பது தவறுகளை மறைப்பதில் இல்லை; ஒருவருக்கொருவர் நேர்மையாக அறிவுரை கூறி, தவறுகளைத் திருத்திக்கொண்டு முன்னேறுவதில்தான் இருக்கிறது.

நீதிச் சிந்தனை

திருதராஷ்டிரனின் வாழ்க்கை நமக்கு மூன்று முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது:

• நாம் நேசிப்பவர்களின் தவறுகளைத் தட்டிக்கேட்கத் தயங்குகிறோமா?
• நமக்குத் தெரிந்த உண்மையை உறவின் காரணமாக மறைக்கிறோமா?
• நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பில், தனிப்பட்ட பாசத்தைவிட நீதிக்கும் பொதுநலனுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கிறோமா?

அன்பும் அறமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. உண்மையான அன்பு ஒருவரைத் தவறிலிருந்து காப்பாற்றுகிறது. உண்மையான தலைமை, நெருக்கமானவர்களுக்கும் பொதுவான விதிமுறைகளைச் சமமாகப் பயன்படுத்துகிறது.

திருதராஷ்டிரனின் தடுமாற்றம் நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கை. தவறை உணர்ந்தும் தடுக்காமல் இருப்பது, அந்தத் தவறின் விளைவுகளுக்குப் பங்களிப்பதாக மாறக்கூடும்.

நமது குடும்பங்களிலும் சமூகத்திலும் அன்பு நிலைக்கட்டும்; அதே நேரத்தில் நீதி, நேர்மை, பொறுப்புணர்வு ஆகியவை ஒருபோதும் பின்தள்ளப்படாதிருக்கட்டும்.

குழந்தைகளுடன் கலந்துரையாடுவோம்

1. நாம் நேசிக்கும் ஒருவர் தவறு செய்தால், அவரிடம் எப்படிப் பேச வேண்டும்?
2. பெற்றோர் கூறும் அறிவுரை நமக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றாலும், அதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டுமா?
3. குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் அனைவருக்கும் ஒரே நீதி கிடைப்பது ஏன் முக்கியம்?

நீதிவெல்லும்!

நாம் அறநெறியில் நடப்போம்; நமது தலைமுறையையும் அறநெறியில் நடத்துவோம்.

தொடரும்....