சத்தியவதியின் முடிவுகள்: குரு வம்சத்தைக் காப்பாற்றியதா? பேரழிவுக்கு அடித்தளமிட்டதா?
ஒரு அரச குடும்பத்தின் வாரிசுரிமைச் சிக்கல், தலைமுறைகள் கடந்தும் தொடர்ந்த மோதல்களுக்கு எவ்வாறு பின்னணியானது?
ஒரு உறுதிமொழியின் தொடர்ச்சியாக எழுந்த நெருக்கடி!
ஒரு மனிதன் எடுக்கும் முடிவு அவனது வாழ்க்கையோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. சில முடிவுகள் குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தை மாற்றுகின்றன. இன்னும் சில முடிவுகள் ஒரு நாட்டின் வரலாற்றையே மாற்றிவிடுகின்றன.
மகாபாரதத்தில் பீஷ்மர் எடுத்த உறுதிமொழி அத்தகைய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவுகளில் ஒன்று.
கடந்த வாரம், தந்தை சந்தனுவின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தேவவிரதன் தனது அரசுரிமையையும் திருமண வாழ்க்கையையும் துறந்து பீஷ்மராக மாறிய நிகழ்வைப் பார்த்தோம்.
ஆனால் அந்தத் தியாகத்திற்குப் பின்னால் இன்னொரு முக்கியமான கேள்வி காத்திருந்தது.
பீஷ்மர் அரசாட்சியைத் துறந்த பிறகு, குரு வம்சத்தின் எதிர்காலத்தை யார் தீர்மானிப்பது?
இந்தக் கேள்விக்கான விடையைத் தேடும்போது சத்தியவதியின் வாழ்க்கையும் அவர் எடுத்த முடிவுகளும் மகாபாரத வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
சந்தனுவுக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது?
சந்தனுவுக்கும் சத்தியவதிக்கும் சித்திராங்கதன், விசித்திரவீரியன் என்ற இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்.
சந்தனுவின் மறைவுக்குப் பிறகு சித்திராங்கதன் அரசனானான். ஆனால் அதே பெயருடைய கந்தர்வனுடன் நடைபெற்ற போரில் அவன் உயிரிழந்தான்.
இதனால் இளைய மகனான விசித்திரவீரியன் அரியணை ஏறினான். அவன் இளமையில் இருந்ததால் பீஷ்மர் அரசாட்சியைப் பாதுகாத்து வழிநடத்தினார்.
தனக்குக் கிடைக்கக்கூடிய அரியணையைத் துறந்த பீஷ்மர், அதே அரியணையில் அமர்ந்த தனது தம்பிகளுக்குப் பாதுகாவலராக இருந்தார்.
இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டிய ஒன்று உள்ளது.
பதவியைத் துறப்பது ஒரு முடிவு; பதவியால் வரும் பொறுப்புகளைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றுவது மற்றொரு கடமை.
பீஷ்மரின் வாழ்க்கை இந்த இரண்டிற்கும் இடையிலான சிக்கலான உறவை வெளிப்படுத்துகிறது.
காசி இளவரசிகளும் மற்றொரு திருப்பமும்
விசித்திரவீரியனுக்குத் திருமணம் செய்வதற்காகப் பீஷ்மர் காசி நாட்டில் நடைபெற்ற சுயம்வரத்திற்குச் சென்றார்.
அங்கு அம்பை, அம்பிகை, அம்பாலிகை ஆகிய மூன்று இளவரசிகளையும் போரில் மற்ற அரசர்களை வென்று அழைத்துவந்தார்.
ஆனால் அம்பை ஏற்கெனவே சால்வ மன்னனைத் தனது மனத்தில் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுத்திருந்ததாகத் தெரிவித்தாள். அதையடுத்து பீஷ்மர் அவளைச் செல்ல அனுமதித்தார்.
அம்பிகையும் அம்பாலிகையும் விசித்திரவீரியனை மணந்தனர்.
இந்த நிகழ்வை இன்றைய அறநெறிக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது.
ஒரு குடும்பத்தின் நலனுக்காக எடுக்கப்படும் முடிவுகளில் சம்பந்தப்பட்ட பெண்களின் விருப்பத்திற்கும் சுயமரியாதைக்கும் எவ்வளவு இடம் அளிக்கப்படுகிறது?
பண்டைய அரச மரபுகளின் பின்னணியில் விவரிக்கப்படும் இந்நிகழ்வு, இன்றைய தலைமுறைக்கு திருமணத்தில் தனிமனித விருப்பமும் சம்மதமும் எவ்வளவு முக்கியமானவை என்பதைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.
வாரிசு இல்லாத அரியணை!
விசித்திரவீரியனும் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வாரிசின்றி உயிரிழந்தான்.
இப்போது குரு வம்சம் மிகப்பெரிய நெருக்கடியைச் சந்தித்தது.
சந்தனு இல்லை. சித்திராங்கதன் இல்லை. விசித்திரவீரியனும் இல்லை.
அரியணை இருந்தது. அரசாட்சி இருந்தது. ஆனால் நேரடி வாரிசு இல்லை.
இந்தச் சூழலில் சத்தியவதி பீஷ்மரை அணுகினார்.
குரு வம்சம் தொடர வேண்டுமானால், பீஷ்மர் தனது உறுதிமொழியை மறுபரிசீலனை செய்து வாரிசை உருவாக்கும் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.
ஆனால் பீஷ்மர் தனது உறுதிமொழியை மீற மறுத்துவிட்டார்.
ஒருபுறம் வம்சத்தின் எதிர்காலம்; மறுபுறம் வாழ்நாள் முழுவதற்குமான உறுதிமொழி.
இரண்டு கடமைகள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படும்போது எதை முன்னிறுத்துவது?
இந்தக் கேள்வி பீஷ்மருக்கும் சத்தியவதிக்கும் இடையே உருவான நெருக்கடியின் மையமாக இருந்தது.
சத்தியவதி எடுத்த மாற்று முடிவு
பீஷ்மரின் மறுப்புக்குப் பிறகு சத்தியவதி வேறொரு வழியைத் தேடினார்.
சந்தனுவை மணப்பதற்கு முன்பு பராசர முனிவருக்குப் பிறந்த தனது மகனான வியாசரை அழைத்தார்.
அக்காலத்தில் சில சூழல்களில் வம்ச வாரிசை உருவாக்குவதற்காகப் பின்பற்றப்பட்ட நியோகம் என்ற மரபின் அடிப்படையில், விசித்திரவீரியனின் விதவை மனைவிகள் மூலம் வாரிசுகள் பிறக்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.
மகாபாரதக் கதையின்படி, அம்பிகைக்குத் திருதராஷ்டிரனும், அம்பாலிகைக்குப் பாண்டுவும் பிறந்தனர். பின்னர் பணிப்பெண் ஒருவருக்கு விதுரர் பிறந்தார்.
இந்த மூவரும் குரு வம்சத்தின் எதிர்காலத்தில் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றனர்.
திருதராஷ்டிரனின் மகன்களே கௌரவர்கள். பாண்டுவின் மகன்களாக அறியப்படுபவர்களே பாண்டவர்கள்.
அவ்வாறு குருக்ஷேத்திரப் போரில் எதிரெதிராக நின்ற இரண்டு குடும்பக் கிளைகளின் வரலாற்றுப் பின்னணி இங்கே உருவாகிறது.
சத்தியவதியின் முடிவு சரியா? தவறா?
சத்தியவதியின் முடிவை ஒரே சொல்லில் சரி என்றோ தவறு என்றோ தீர்மானித்துவிட முடியாது.
அவர் எதிர்கொண்டது சாதாரண குடும்பப் பிரச்சினை அல்ல. அரச வாரிசுரிமை, ஆட்சியின் தொடர்ச்சி, நாட்டின் பாதுகாப்பு ஆகியவை இணைந்த நெருக்கடி.
அந்தக் கால அரச மரபுகளுக்குள் அவர் ஒரு தீர்வைத் தேடினார்.
ஆனால் இன்றைய மனித உரிமை மற்றும் சமத்துவக் கண்ணோட்டத்தில், அந்தத் தீர்வின் மற்றொரு பக்கத்தையும் ஆராய வேண்டும்.
அம்பிகை, அம்பாலிகை ஆகியோரின் தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் எவ்வாறு மதிக்கப்பட்டன? அவர்களின் வாழ்க்கை தொடர்பான முடிவுகளில் அவர்களுக்கு எவ்வளவு சுதந்திரம் இருந்தது?
ஒரு குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பது முக்கியமானதுதான். ஆனால் அதற்காகக் குடும்ப உறுப்பினர்களின் தனிமனித உரிமைகளைப் புறக்கணிக்கலாமா?
ஒரு முடிவின் நோக்கம் நல்லதாக இருந்தாலும், அதை நிறைவேற்றும் வழிமுறையும் அறநெறிக்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.
இதுதான் இந்த நிகழ்விலிருந்து நாம் பெறக்கூடிய முக்கியமான பாடம்.
குருக்ஷேத்திரப் போருக்குச் சத்தியவதிதான் காரணமா?
இங்கே வரலாற்றையும் அறநெறியையும் கவனமாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
சத்தியவதியின் முடிவுகள் குரு வம்சத்தின் அடுத்த தலைமுறை உருவாக வழிவகுத்தன என்பது மகாபாரதக் கதையின் ஒரு பகுதி.
ஆனால் அதனால் குருக்ஷேத்திரப் போருக்குச் சத்தியவதி மட்டுமே காரணம் என்று கூறிவிட முடியாது.
பிற்காலத்தில் எழுந்த வாரிசுரிமைப் போட்டி, பொறாமை, அதிகார ஆசை, சூதாட்டம், அவமதிப்பு, சமாதான முயற்சிகளின் தோல்வி உள்ளிட்ட பல நிகழ்வுகள் போருக்குப் பின்னணியாக அமைந்தன.
எனவே ஒரு பெரும் துயரத்திற்கான பொறுப்பை ஒரே மனிதரின் ஒரே முடிவின் மீது சுமத்துவது நியாயமான அணுகுமுறை அல்ல.
மகாபாரதம் நமக்குக் கற்பிப்பதும் இதுதான்: மனிதர்களின் முடிவுகளும் அவற்றின் விளைவுகளும் பல அடுக்குகளைக் கொண்டவை.
இன்றைய குடும்பங்களுக்கான பாடம்
இன்றைய குடும்பங்களிலும் சத்தியவதி சந்தித்ததைப் போன்ற நெருக்கடிகள் வேறு வடிவங்களில் தோன்றுகின்றன.
சொத்துப் பிரிவினை, குடும்பத் தொழிலின் வாரிசுரிமை, திருமண முடிவுகள், முதியோர் பராமரிப்பு, குடும்ப நிர்வாகம் போன்றவற்றில் பலருடைய நலன்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவையாக இருக்கின்றன.
அத்தகைய சூழலில் குடும்பத்தின் மூத்தவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள் அடுத்த தலைமுறையின் வாழ்க்கையையும் பாதிக்கக்கூடும்.
ஆகவே முக்கியமான முடிவுகளை எடுப்பதற்கு முன்பு சம்பந்தப்பட்ட அனைவருடைய கருத்துகளையும் கேட்பது அவசியம்.
குடும்ப ஒற்றுமை என்ற பெயரில் ஒருவரின் உரிமையை மறுப்பதும் தவறு. தனிப்பட்ட விருப்பம் என்ற பெயரில் மற்றவர்களின் நியாயமான நலன்களைப் புறக்கணிப்பதும் சரியல்ல.
ஒற்றுமையும் நீதியும் இணைந்திருக்கும்போதுதான் குடும்பம் நிலையான வளர்ச்சியை அடையும்.
இளைஞர்களுக்கான பாடம்
இளைஞர்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கையில் முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்கும்போது மூன்று கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.
இந்த முடிவு இப்போது எனக்கு நன்மை தருமா?
இந்த முடிவால் மற்றவர்களுக்கு என்ன விளைவுகள் ஏற்படும்?
இந்த முடிவின் நீண்டகால விளைவுகளை நான் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறேனா?
இந்த மூன்று கேள்விகளும் நம்மை அவசரமான முடிவுகளிலிருந்து பாதுகாக்கும்.
சமுதாயத்திற்கான பாடம்
ஒரு சங்கம், நிறுவனம் அல்லது பொதுநல அமைப்பில் நிர்வாகப் பொறுப்புகளை வகிப்பவர்களுக்கும் இந்த நிகழ்வு பொருத்தமான பாடத்தைக் கூறுகிறது.
நிறுவனத்தின் தொடர்ச்சியைப் பாதுகாப்பது முக்கியம். அதே நேரத்தில் விதிமுறைகள், உறுப்பினர்களின் உரிமைகள், வெளிப்படைத்தன்மை, நியாயமான ஆலோசனை ஆகியவற்றையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.
ஒரு தலைமுறை எடுக்கும் முடிவு அடுத்த தலைமுறைக்கு நன்மையாக அமைய வேண்டுமானால், அந்த முடிவு அதிகாரத்தை மட்டுமல்ல, அறநெறியையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
நீதிச் சிந்தனை
குடும்பத்தைக் காப்பாற்றும் முடிவு, குடும்ப உறுப்பினர்களின் உரிமைகளையும் காப்பாற்ற வேண்டும்.
சத்தியவதியின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துவது, ஒரு நெருக்கடிக்குத் தீர்வு காண்பது மட்டுமே போதாது; அந்தத் தீர்வு எவ்வாறு எட்டப்படுகிறது என்பதும் முக்கியம் என்பதைத்தான்.
ஒரு முடிவின் உடனடி வெற்றியை விட அதன் நீண்டகால விளைவுகளைச் சிந்திக்கும் மனப்பக்குவமே உண்மையான தலைமைத்துவத்தின் அடையாளம்.
குழந்தைகளுடன் கலந்துரையாடுவோம்
- ஒரு குடும்பத்தின் முக்கியமான முடிவுகளை யார் எடுக்க வேண்டும்?
- பெரியவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளில் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் கருத்துகளையும் கேட்க வேண்டுமா?
- நல்ல நோக்கத்திற்காக எடுக்கப்படும் எல்லா முடிவுகளும் நல்ல விளைவுகளையே தருமா?
- ஒரு வாக்குறுதியும் பிறருடைய நலனும் முரண்பட்டால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
“நாம் அறநெறியில் நடப்போம்; நமது தலைமுறையையும் அறநெறியில் நடத்துவோம்.”
வரலாற்று ஆதாரங்கள்
கட்டுரையின் நிகழ்வுகளுக்கான முதன்மை ஆதாரம் மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வம் – சம்பவ பர்வம்.
