முல்லாவின் கழுதை எங்கே போனது? | தேடும் முன் கவனி, முடிவு செய்வதற்கு முன் சிந்தி!

கதை கேட்கலாம்... கற்றுக்கொள்ளலாம்! #01

முல்லாவின் கழுதை எங்கே போனது?

ஒரு கதை... ஒரு சிந்தனை... ஒரு வாழ்க்கைப் பாடம்!

ஒரு சிறிய ஊரில் முல்லா நஸ்ருதீன் வாழ்ந்து வந்தார். முல்லா என்றாலே அவருடைய நகைச்சுவையும், வித்தியாசமான சிந்தனையும் அந்த ஊரில் அனைவருக்கும் தெரியும்.

முல்லாவிடம் ஒரு கழுதை இருந்தது. அது அவருக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது. சந்தைக்குச் செல்லும்போதும், பொருட்களை எடுத்துச் செல்லும்போதும் அந்தக் கழுதையைப் பயன்படுத்துவார்.

ஒருநாள் காலை முல்லா தனது கழுதையைத் தேடினார்.

“கழுதை எங்கே?” என்று வீட்டைச் சுற்றிப் பார்த்தார்.

காணவில்லை.

அருகிலிருந்த தோட்டத்தைப் பார்த்தார்.

அங்கும் இல்லை.

வீட்டின் பின்புறம் பார்த்தார்.

அங்கும் இல்லை.

“அடடா! என் கழுதையைக் காணோமே!” என்று முல்லா சற்று கவலையடைந்தார்.

அவர் ஊர் முழுவதும் தேடத் தொடங்கினார்.

அப்போது அவருடைய நண்பர் ஒருவர் எதிரில் வந்தார்.

“முல்லா! என்ன தேடுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

“என் கழுதையைக் காணவில்லை. அதைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்” என்றார் முல்லா.

“அப்படியா? நானும் உங்களுடன் சேர்ந்து தேடுகிறேன்” என்று நண்பர் கூறினார்.

இருவரும் பல இடங்களில் தேடினர்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு இன்னும் சிலர் அவர்களுடன் சேர்ந்துகொண்டனர்.

“கழுதை எப்படி இருக்கும்?”

“எந்தப் பக்கம் போயிருக்கலாம்?”

“யாராவது பார்த்தார்களா?”

என்று ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாகக் கேட்டனர்.

முல்லாவும் விடாமல் தேடிக்கொண்டிருந்தார்.

அப்போது ஒருவர் திடீரென்று,

“முல்லா! அந்தப் பக்கம் இருக்கும் பழைய மைதானத்தில் பார்த்தீர்களா?” என்று கேட்டார்.

“இல்லை. அங்கே போய்ப் பார்க்கலாம்!” என்றார் முல்லா.

அனைவரும் அந்த மைதானத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.

ஆனால் அங்கேயும் கழுதை இல்லை.

அப்போது ஒருவர்,

“கழுதை எங்காவது தொலைந்து போயிருக்கலாம். வேறு இடத்தில் தேடலாம்” என்றார்.

முல்லா சற்று நேரம் அமைதியாக நின்றார்.

பின்னர்,

“இல்லை. இங்கேயே இருக்கலாம்!” என்றார்.

அவருடைய நண்பர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

“எங்கே இருக்கிறது? நாங்கள் எல்லா இடங்களிலும் பார்த்துவிட்டோமே!” என்றனர்.

முல்லா சிரித்துக்கொண்டே,

“நான் கழுதையைத் தேடவில்லை!” என்றார்.

அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர்.

“என்ன? நீங்கள் கழுதையைத் தேடவில்லை என்றால், எதைத் தேடுகிறீர்கள்?”

முல்லா தனது தலையைத் தடவிக்கொண்டு,

“நான் கழுதையின் மீது உட்கார்ந்துகொண்டுதான் இவ்வளவு நேரமாகத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்!” என்றார்.

அனைவரும் முல்லாவைப் பார்த்தனர்.

அப்போதுதான் அவர்களுக்கு உண்மை புரிந்தது.

முல்லா தனது கழுதையின் மீதே உட்கார்ந்திருந்தார்!

ஒரு கணம் அனைவரும் அமைதியாக இருந்தனர்.

பின்னர் அனைவரும் சிரிக்கத் தொடங்கினர்.

முல்லாவும் அவர்களுடன் சேர்ந்து சிரித்தார்.

“சில நேரங்களில் நாம் தேடும் பொருள் நமக்கு அருகிலேயே இருக்கும். ஆனால் அதைத் தேடுகிறோம் என்ற எண்ணத்தில், நம்மைச் சுற்றி இருப்பதைப் பார்க்க மறந்துவிடுகிறோம்!” என்றார் முல்லா.

அந்த வார்த்தைகள் அனைவரையும் சிந்திக்க வைத்தன.

💡 இந்தக் கதையின் சுவாரஸ்யம் என்ன?

முல்லா தனது கழுதையைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் அவர் எங்கே உட்கார்ந்திருக்கிறார் என்பதையே கவனிக்கவில்லை!

இதுதான் கதையின் நகைச்சுவை.

ஆனால் இந்தச் சிறிய நகைச்சுவைக்குள் ஒரு பெரிய வாழ்க்கைப் பாடமும் இருக்கிறது.

சில நேரங்களில் நாமும் ஒரு பிரச்சினைக்குத் தீர்வு தேடி பல இடங்களுக்குச் செல்வோம்.

பலரிடம் கேட்போம்.

பல வழிகளை முயற்சி செய்வோம்.

ஆனால் நம்மிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பையோ, அறிவையையோ, தீர்வையையோ கவனிக்காமல் விட்டுவிடுவோம்.

🌱 நாம் கற்றுக்கொள்வது

நமக்குத் தேவையான பதில் பல நேரங்களில் நம்மைச் சுற்றியே இருக்கலாம்.