இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியிலிருந்து சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வரை – பகுதி 3: கால்வாய்களை வெட்டியவர்கள் யார்? Navvies-ன் மறைக்கப்பட்ட உழைப்பும் வாழ்க்கையும்!

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியிலிருந்து சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வரை – பகுதி 3

கால்வாய்களை வெட்டியவர்கள் யார்? – Navvies-ன் மறைக்கப்பட்ட உழைப்பும் வாழ்க்கையும்
திங்கள் வெளியீட்டுத் தொடர் | பகுதி 3

ஒரு நாட்டின் தொழிற்புரட்சிக்கு வழிவகுத்த கால்வாய்களை உருவாக்கியது யார்?

பிரபுக்கள் திட்டமிட்டார்கள். பணக்காரர்கள் முதலீடு செய்தார்கள். பொறியாளர்கள் வரைபடம் தயாரித்தார்கள். பாராளுமன்றம் சட்ட அனுமதி வழங்கியது.

ஆனால் வரைபடத்தில் இருந்த கோடுகளை நிஜமான நீர்வழிகளாக மாற்றியது யார்?

மலைகளையும் மேடுகளையும் வெட்டி, சதுப்பு நிலங்களில் இறங்கி, சுரங்கங்களைக் குடைந்து, ஆற்றின் மீது கால்வாய்களை அமைத்த அந்த ஆயிரக்கணக்கான உழைப்பாளிகள் யார்?

அவர்கள்தான் இங்கிலாந்தின் கால்வாய் வரலாற்றில் “Navvies” என்று அழைக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள்.

இன்று நாம் பெருமையுடன் பார்க்கும் கால்வாய்களின் பின்னால், அவர்களுடைய வியர்வையும், கடின உழைப்பும், சில நேரங்களில் உயிரிழப்புகளும் புதைந்திருக்கின்றன.

இந்தப் பகுதியில், கால்வாய் புரட்சியின் மறைக்கப்பட்ட மனித வரலாற்றைப் பார்ப்போம்.

1. “Navvies” என்ற பெயர் எப்படி வந்தது?

18ஆம் நூற்றாண்டின் இங்கிலாந்தில் கால்வாய்கள் கட்டும் பணிகள் பெருமளவில் தொடங்கியபோது, ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டனர்.

அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர் Navigators. இந்தச் சொல் சுருக்கமாக “Navvies” என்று மாறியது.

இவர்கள் படகுகளைச் செலுத்தும் மாலுமிகள் அல்ல. படகுகள் செல்லக்கூடிய புதிய நீர்வழிகளை உருவாக்கியவர்கள்.

இங்கிலாந்தின் கால்வாய்கள், ஆறுகள் மற்றும் நீர்வழித் திட்டங்களின் கட்டுமானத்தில் ஈடுபட்ட இந்தத் தொழிலாளர்கள், பின்னர் ரயில்வே கட்டுமானத்திலும் முக்கியப் பங்காற்றினர். 

அவர்களின் பணியைப் புரிந்துகொள்ள, அன்றைய காலத்தில் ஒரு கால்வாயைக் கட்டுவதற்கு என்னென்ன வேலைகள் தேவைப்பட்டன என்பதை முதலில் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

2. இயந்திரங்கள் இல்லாத காலத்தில் மலைகளை வெட்டிய மனிதர்கள்!

இன்றைக்கு ஒரு பெரிய கால்வாய் அல்லது சாலை அமைக்க வேண்டுமென்றால், மண் அள்ளும் இயந்திரங்கள், புல்டோசர்கள், டிப்பர் லாரிகள், பாறைகளைத் துளைக்கும் நவீன கருவிகள் எனப் பல வசதிகள் உள்ளன.

ஆனால் 18ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்ககால கால்வாய் கட்டுமானத்தில் இத்தகைய நவீன இயந்திரங்கள் கிடையாது.அவர்களிடம் இருந்தவை:

மண்வெட்டி, கடப்பாரை, மண்வாரி போன்ற கையால் இயக்கும் கருவிகள்.

மண்ணையும் கற்களையும் எடுத்துச் செல்ல சக்கர வண்டிகள்.

குதிரைகள் மற்றும் எளிய போக்குவரத்து வசதிகள்.

உடல் வலிமையும், குழுவாக உழைக்கும் திறனும்.Canal & River Trust வெளியிட்ட வரலாற்றுக் கல்வி ஆவணங்கள், ஆரம்பகால கால்வாய்கள் Navvies-களால் மண்வெட்டி, மண்வாரி மற்றும் உடல் உழைப்பின் மூலமாகவே தோண்டப்பட்டன என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. 

ஒரு கால்வாய் பாதையை உருவாக்குவதற்கு முதலில் நிலத்தை அளவிட வேண்டும். பின்னர் மண்ணை அகற்ற வேண்டும். பாறைகள் இருந்தால் அவற்றை உடைக்க வேண்டும். கால்வாயின் அடிப்பகுதியைச் சமப்படுத்த வேண்டும். நீர் கசியாமல் இருக்க தேவையான கட்டுமானப் பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.இதில் ஒவ்வொரு பணிக்கும் தனித்தனி தொழிலாளர்கள் இருந்தனர்.

சிலர் மண் வெட்டினர். சிலர் கற்களை உடைத்தனர். சிலர் சக்கர வண்டிகளில் மண்ணை எடுத்துச் சென்றனர். கொத்தனார்கள், செங்கல் அடுக்குபவர்கள், கொல்லர்கள் போன்ற திறமையான கைவினைத் தொழிலாளர்களும் இந்தப் பணிகளில் ஈடுபட்டனர். ஒரு கால்வாயின் நீளம் சில மைல்கள் என்றால், அதற்குப் பின்னால் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களின் தொடர்ச்சியான உழைப்பு இருந்தது.

3. இங்கிலாந்தின் பல பகுதிகளிலிருந்து வந்த தொழிலாளர்கள்

Navvies அனைவரும் ஒரே ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல.

இங்கிலாந்தின் வடக்குப் பகுதிகள், ஸ்காட்லாந்து, வேல்ஸ், அயர்லாந்து ஆகிய இடங்களிலிருந்து தொழிலாளர்கள் கால்வாய் கட்டுமானப் பணிகளுக்காக வந்தனர். பின்னர் ரயில்வே கட்டுமான காலத்திலும் இதேபோன்ற தொழிலாளர் இடம்பெயர்வு தொடர்ந்தது. அவர்களில் பலர் கிராமப்புற விவசாயத் தொழிலாளர்கள். விவசாயத்தில் கிடைத்த வருமானத்தைவிடக் கட்டுமானப் பணிகளில் கிடைக்கும் கூலி அதிகமாக இருந்ததால், பலர் கால்வாய் வேலைகளைத் தேடி வந்தனர்.அதே நேரத்தில், வேலை கிடைக்கும் இடத்திற்குத் தொடர்ந்து இடம்பெயர வேண்டியிருந்தது. 

அவர்களில் பலர் கிராமப்புற விவசாயத் தொழிலாளர்கள். விவசாயத்தில் கிடைத்த வருமானத்தைவிடக் கட்டுமானப் பணிகளில் கிடைக்கும் கூலி அதிகமாக இருந்ததால், பலர் கால்வாய் வேலைகளைத் தேடி வந்தனர்.அதே நேரத்தில், வேலை கிடைக்கும் இடத்திற்குத் தொடர்ந்து இடம்பெயர வேண்டியிருந்தது.

ஒரு கால்வாயின் ஒரு பகுதி முடிந்ததும், அடுத்த திட்டம் எங்கு நடைபெறுகிறதோ அங்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது. இதனால் Navvies-ன் வாழ்க்கை ஒரே ஊரில் நிலையாக வாழும் வாழ்க்கையாக இருக்கவில்லை.

சிலர் குடும்பத்தினருடன் பயணம் செய்தனர். சிலர் தொழிலாளர்கள் குழுவாகத் தங்கினர். வேலை கிடைக்கும் இடத்திற்கு ஏற்ப தற்காலிகக் குடியிருப்புகளை அமைத்துக் கொண்டனர். இன்றைய பார்வையில் இது ஒரு சாதாரண வேலை மாற்றம் என்று தோன்றலாம்.

ஆனால் அன்றைய காலத்தில் சாலை வசதிகள் குறைவாக இருந்த நிலையில், குடும்பத்துடன் ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்குச் சென்று வாழ்வதே பெரும் சவாலாக இருந்தது.

ஒரு சுவாரஸ்யமான தகவல்

18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், Pontcysyllte Aqueduct மற்றும் Llangollen கால்வாய் பகுதிகளில் பணியாற்றிய Navvies-களின் எண்ணிக்கை குறிப்பிடத்தக்க அளவில் இருந்தது.

Pontcysyllte பாரம்பரியத் தளத்தின் வரலாற்றுப் பதிவின்படி, கால்வாய் கட்டுமானத்தின் உச்சகட்டத்தில் இங்கிலாந்தில் சுமார் 50,000 Navvies இருந்திருக்கலாம் என மதிப்பிடப்படுகிறது. இது வரலாற்று மதிப்பீடு; துல்லியமான கணக்கெடுப்பு அல்ல. அதாவது, கால்வாய் கட்டுமானம் ஒரு சிறிய தொழிலாளர் குழுவின் பணியாக இருக்கவில்லை. அது நாட்டின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் மக்களை ஈர்த்த மிகப்பெரிய வேலைவாய்ப்புத் துறையாக வளர்ந்திருந்தது.

4. ஒரு நாளின் வேலை எப்படி இருந்திருக்கும்?

ஒரு கால்வாய் கட்டுமானத் தொழிலாளியின் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சற்று கற்பனை செய்து பார்ப்போம்.

காலையில் வேலை தொடங்குகிறது.முதலில் மண் வெட்ட வேண்டும். பின்னர் வெட்டிய மண்ணை வண்டியில் ஏற்ற வேண்டும். அதைத் தள்ளிச் சென்று வேறு இடத்தில் கொட்ட வேண்டும்.

அதற்குப் பிறகு மீண்டும் அதே வேலை.

வெயில், மழை, குளிர் எனப் பருவநிலை எதுவாக இருந்தாலும், கால்வாயின் கட்டுமானப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற வேண்டியிருந்தன.குறிப்பாக பாறைகளை வெட்டுவது, மலைகளைக் குடைந்து சுரங்கங்கள் அமைப்பது போன்ற பணிகள் மிகவும் கடினமானவை.

முதலில் பாறைகளை உடைக்க வேண்டும். பின்னர் அவற்றை அகற்ற வேண்டும். சுரங்கத்தின் உள்ளே காற்றோட்டம், நீர் வெளியேற்றம் போன்ற பிரச்சினைகளையும் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது.

இத்தகைய பணிகளில் தொழிலாளர்களின் உடல் வலிமை மட்டுமல்லாமல், அனுபவமும் குழுவாக ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் திறனும் முக்கியமானதாக இருந்தது.Canal & River Trust-ன் வரலாற்றுக் குறிப்புகள், கால்வாய் கட்டுமானம் கடினமானதும் ஆபத்தானதுமான வேலை என்பதையும், தொழிலாளர்கள் பல்வேறு விபத்துகளை எதிர்கொண்டதையும் குறிப்பிடுகின்றன. 

இயந்திரங்கள் செய்ய வேண்டிய வேலையை மனிதர்களே செய்தார்கள்.

இதனால் ஒரு கால்வாயின் கட்டுமான வேகம், தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை, உடல் உழைப்பு, பொறியாளர்களின் திட்டமிடல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்திருந்தது.

5. தற்காலிகக் குடியிருப்புகள்… கடினமான வாழ்க்கை!

கால்வாய்கள் பெரும்பாலும் நகரங்களின் மையப்பகுதிகளில் மட்டும் அமைக்கப்படவில்லை.

அவை கிராமங்கள், மலைப்பகுதிகள், பள்ளத்தாக்குகள், சதுப்பு நிலங்கள் எனப் பல்வேறு இடங்களைக் கடந்து சென்றன.

எனவே வேலை நடைபெறும் இடத்திற்கு அருகிலேயே தொழிலாளர்கள் தங்குவதற்கான ஏற்பாடுகள் தேவைப்பட்டன.

பல Navis குழுக்கள் தற்காலிகக் குடியிருப்புகளில் வாழ்ந்தனர். சில இடங்களில் மரம், மண் போன்றவற்றால் அமைக்கப்பட்ட எளிய குடிசைகள் அவர்களுடைய தங்குமிடங்களாக இருந்தன. 

நிலையான வீடு, சுகாதார வசதிகள், மருத்துவ உதவி போன்றவை எல்லா வேலைத்தளங்களிலும் கிடைத்தன என்று கூற முடியாது.

குறிப்பாக நீண்டகாலம் தனிமையான கட்டுமானப் பகுதிகளில் பணிபுரிந்தவர்களுக்கு, அருகிலுள்ள நகரங்களின் வசதிகளைப் பயன்படுத்துவது கடினமாக இருந்தது.

சில வரலாற்றுப் பதிவுகள், தொழிலாளர்கள் தங்கியிருந்த இடங்களில் நோய்கள் பரவியதையும், அவர்களின் குடியிருப்பு வசதிகள் போதுமானதாக இல்லாததையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. 

இங்கு நாம் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அன்றைய எல்லா கால்வாய் வேலைத்தளங்களிலும் ஒரே மாதிரியான நிலைமை இருந்ததாகக் கூற முடியாது. திட்டத்தின் அளவு, இடம், ஒப்பந்ததாரர், தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து அவர்களின் வாழ்க்கை மாறுபட்டது.

ஆனால் பொதுவாக, கால்வாய் கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் கடினமான உடல் உழைப்பையும், இடம்பெயர்வு வாழ்க்கையையும் எதிர்கொண்டனர் என்பது வரலாற்று ஆதாரங்களால் தெளிவாகிறது.

6. பெண்களும் கால்வாய் கட்டுமானத்தில் பங்கேற்றார்களா?

கால்வாய்களின் வரலாற்றைப் படிக்கும்போது, தொழிலாளர்கள் அனைவரும் ஆண்கள் மட்டுமே என்ற எண்ணம் ஏற்படலாம்.

ஆனால் உண்மை அதைவிட விரிவானது.

பெண்களும் கால்வாய் கட்டுமானத்தில் பங்கேற்றனர். சிலர் நேரடியாக உடல் உழைப்பில் ஈடுபட்டனர்; மற்றவர்கள் தொழிலாளர் குடும்பங்களின் வாழ்க்கையைத் தாங்குவதிலும், வேலைத்தளத்தைச் சுற்றியுள்ள பல்வேறு பணிகளிலும் பங்களித்தனர். 

அந்தக் காலத்தின் சமூகச் சூழலில், பெண்களின் உழைப்பு பல நேரங்களில் ஆவணங்களில் குறைவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது.

எனவே ஒவ்வொரு கால்வாய் திட்டத்திலும் பெண்கள் எத்தனை பேர் பணியாற்றினர் என்ற துல்லியமான எண்ணிக்கையைத் தருவது சாத்தியமில்லை.

இருப்பினும், கால்வாய்களின் கட்டுமான வரலாறு ஆண்களின் உழைப்பை மட்டுமே கொண்டதல்ல. பெண்களுடைய பங்களிப்பும் அதில் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.

ஒரு கால்வாயின் பின்னால் தொழிலாளர்களின் குடும்பங்களும் இடம்பெயர்ந்தன; அவர்களுடைய வாழ்க்கையும் அந்த நீர்வழிகளின் வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைந்திருந்தது.

7. Navvies ஏன் அச்சத்துடன் பார்க்கப்பட்டார்கள்?

Navvies-ன் வரலாற்றில் இன்னொரு பக்கம் இருக்கிறது.

அவர்கள் கடினமாக உழைத்த தொழிலாளர்கள் என்றாலும், அவர்கள் வேலைக்காகச் சென்ற கிராமங்களிலும் நகரங்களிலும் சில நேரங்களில் சந்தேகத்துடனும் அச்சத்துடனும் பார்க்கப்பட்டனர்.

இதற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தன.

முதலாவது, ஒரே இடத்தில் ஆயிரக்கணக்கான வெளியூர்த் தொழிலாளர்கள் தற்காலிகமாகத் தங்கியிருந்தனர்.

இரண்டாவது, அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறை, உடை, மொழி, பழக்கவழக்கங்கள் உள்ளூர் மக்களிடமிருந்து வேறுபட்டிருந்தன.

மூன்றாவது, கடுமையான வேலை, குறைந்த வசதிகள், பொருளாதார நெருக்கடி போன்றவை சில வேலைத்தளங்களில் மோதல்களுக்கு வழிவகுத்தன.

Canal & River Trust வெளியிட்ட சமூக வரலாற்றுக் குறிப்புகள், Navvies-கள் சில இடங்களில் கடினமாக உழைக்கும் மக்களாகவும், அதே நேரத்தில் உள்ளூர் சமூகங்களால் ஒழுங்கீனமானவர்களாகவும் கருதப்பட்டதை விவரிக்கின்றன. தொழிலாளர்களின் உரிமைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகளும் மோதல்களுக்கு ஒரு காரணமாக இருந்தன. 

ஆனால் ஒரு முழுத் தொழிலாளர் சமூகத்தையும் சில சம்பவங்களின் அடிப்படையில் மதிப்பிடுவது வரலாற்றைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதாகும்.

அவர்களுடைய கடினமான வாழ்க்கைச் சூழலையும், வேலைத்தளங்களில் இருந்த அநீதிகளையும் புரிந்துகொள்ளாமல், அவர்களின் பெயருடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட எதிர்மறையான கருத்துகளை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

கால்வாய்களை உருவாக்கிய தொழிலாளர்களின் வரலாறு என்பது வெறும் உழைப்பின் வரலாறு மட்டுமல்ல; தொழிலாளர் உரிமைகள், சமூகப் பார்வை, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் ஆகியவற்றின் வரலாறும்கூட.

8. கால்வாய் கட்டுமானத்தில் உயிரிழப்புகளும் விபத்துகளும்!

கால்வாய் கட்டுமானத்தில் மிகவும் ஆபத்தான பணிகளில் ஒன்று சுரங்கம் அமைப்பது.

மலைகளைக் குடைந்து நீர்வழி உருவாக்க வேண்டியிருந்தது. பாறைகளை உடைக்க வேண்டியிருந்தது. நிலத்தடி நீர், மண் சரிவு, காற்றோட்டமின்மை போன்ற சவால்கள் இருந்தன.

அன்றைய காலத்தில் இன்றைய அளவிலான தொழிலாளர் பாதுகாப்புச் சட்டங்களும், பாதுகாப்பு உபகரணங்களும் கிடையாது.இதற்கான ஒரு துயரமான உதாரணம் Blisworth Tunnel.

Grand Junction Canal-ன் ஒரு பகுதியாக அமைந்த இந்தச் சுரங்கத்தின் கட்டுமானத்தில் தொழிலாளர்கள் மிகக் கடினமான சூழல்களை எதிர்கொண்டனர்.

Canal & River Trust வெளியிட்ட வரலாற்றுக் கட்டுரையில், Blisworth Tunnel கட்டுமானத்தின்போது சுமார் 60 Navvies உயிரிழந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்த எண்ணிக்கை அந்த அமைப்பின் வரலாற்றுக் குறிப்பில் தரப்பட்டுள்ள மதிப்பீடாகும். 

இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துவது என்ன?

இன்று அமைதியாகவும் அழகாகவும் காட்சியளிக்கும் கால்வாய்களின் பின்னால், பல தலைமுறைகளின் கடின உழைப்பும், சில குடும்பங்களின் துயரமும் உள்ளன.

வரலாற்றுச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பது என்பது கற்களையும் கட்டுமானங்களையும் பாதுகாப்பது மட்டுமல்ல.

அவற்றை உருவாக்கிய மனிதர்களின் நினைவுகளையும் பாதுகாப்பதாகும்.

9. Navvies இல்லாமல் இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சி சாத்தியமா?

இப்போது முதல் இரண்டு பகுதிகளில் நாம் பார்த்த வரலாற்றை மீண்டும் நினைத்துப் பார்ப்போம்.

Bridgewater Canal-ஐ உருவாக்க Duke of Bridgewater முதலீடு செய்தார்.

James Brindley போன்ற பொறியாளர்கள் புதிய தீர்வுகளைக் கண்டுபிடித்தனர்.

Parliament சட்ட அனுமதி வழங்கியது.

ஆனால் Worsley-யிலிருந்து Manchester வரை கால்வாய் தோண்டப்பட்டதா?

ஆம்.

அதை யார் தோண்டினார்கள்?

Navvies மற்றும் பல்வேறு திறமையான கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள்தான்.

ஒரு பொறியாளர் ஆற்றின் மீது aqueduct அமைக்கத் திட்டமிடலாம். ஆனால் அதை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு கற்களைச் செதுக்க வேண்டும், செங்கற்களை அடுக்க வேண்டும், மண்ணை அகற்ற வேண்டும், கட்டுமானப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும்.

ஒரு முதலீட்டாளர் பணம் வழங்கலாம். ஆனால் அந்தப் பணத்தை உண்மையான உள்கட்டமைப்பாக மாற்றுவது தொழிலாளர்களின் உழைப்புதான்.

இதனால்தான் கால்வாய் வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, பணக்காரர்களின் சாதனைகளையும் பொறியாளர்களின் கண்டுபிடிப்புகளையும் மட்டுமல்லாமல், தொழிலாளர்களின் பங்களிப்பையும் சமமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் வலையமைப்பு, தொழில்துறை வளர்ச்சி மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக விரிவாக்கத்திற்கு உதவியது. அந்த வளர்ச்சியின் அடித்தளத்தில் உழைத்த சாதாரண மக்களின் பங்களிப்பு மறக்கப்படக் கூடாது.

கால்வாய் வரலாற்றிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன?

இந்தத் தொடரின் முதல் மூன்று பகுதிகளிலிருந்து மூன்று முக்கியமான உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

1. ஒரு பிரச்சினை புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

போக்குவரத்துச் செலவைக் குறைக்க வேண்டும் என்ற தேவைதான் இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சிக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

2. திட்டம், முதலீடு, சட்டம், பொறியியல் ஆகியவை இணைந்தால்தான் பெரிய உள்கட்டமைப்புகள் உருவாகும்.

Bridgewater Canal இதற்கு வரலாற்றுச் சான்றாக இருக்கிறது.

3. எந்தப் பெரிய வளர்ச்சிக்குப் பின்னாலும் சாதாரண மக்களின் உழைப்பு இருக்கிறது.

Navvies-ன் வரலாறு இதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.இன்று சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாயைப் பற்றிப் பேசும்போதும் இதே கேள்விகள் முக்கியமானவை.

அந்தக் கால்வாயை உருவாக்க யார் திட்டமிட்டார்கள்? யார் நிதியளித்தார்கள்? எந்தச் சட்ட, நிர்வாக முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன? அதை உருவாக்கிய தொழிலாளர்கள் யார்? அந்த நீர்வழி மக்களின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடுவதற்கான வரலாற்றுப் பயணம்தான் நமது தொடரின் இறுதி இலக்கு.

ஆதாரங்கள்

The National Archives – 18ஆம் நூற்றாண்டு வாழ்க்கை, Navvies மற்றும் தொழிலாளர் இடம்பெயர்வு. Living in the 18th Century.

Canal & River Trust – கால்வாய் கட்டுமானம், Navvies-ன் பணி மற்றும் பொறியியல் வரலாறு. The Evolution of Canals – A Brief History.

Canal & River Trust – தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை, சமூக மோதல்கள் மற்றும் Blisworth Tunnel. The Dark Side of the Cut.

Pontcysyllte Aqueduct and Canal World Heritage Site – Navvies மற்றும் கால்வாய் கட்டுமானம். Surveying and Canal Construction