இங்கிலாந்திலிருந்து இந்தியா வரை – கால்வாய் சிந்தனை எப்படி பயணம் செய்தது?

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியிலிருந்து சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வரை

பகுதி 5: இங்கிலாந்திலிருந்து இந்தியா வரை – கால்வாய் சிந்தனை எப்படி பயணம் செய்தது? திங்கள் வெளியீட்டுத் தொடர்

ஒரு நாட்டில் உருவான தொழில்நுட்பச் சிந்தனை, மற்றொரு நாட்டின் நில அமைப்புக்கும் பொருளாதாரத்துக்கும் ஏற்ப எவ்வாறு மாற்றமடைகிறது? ஒரு காலத்தில் இங்கிலாந்தின் தொழிற்சாலைகளுக்குக் கரியைக் கொண்டு செல்ல உருவான கால்வாய்கள், பின்னர் இந்தியாவின் வணிகம், போக்குவரத்து, பாசனம், வெள்ளநீர் வடிகால் ஆகியவற்றோடு எவ்வாறு தொடர்புபட்டன?

இது வெறும் நீர்வழிப் போக்குவரத்தின் வரலாறு மட்டுமல்ல. தொழில்நுட்பம், காலனிய ஆட்சி, வணிக நலன், உள்ளூர் மக்களின் உழைப்பு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த வரலாறு.

முதல் நான்கு பகுதிகளில் இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சி எவ்வாறு உருவானது, மான்செஸ்டரின் பொருளாதாரத்தை அது எவ்வாறு மாற்றியது, கால்வாய்களை வெட்டிய நவீஸ் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொண்ட சிரமங்கள் என்ன, பொறியியல் வல்லுநர்கள் எத்தகைய சவால்களைச் சமாளித்தனர் என்பதைக் கண்டோம். இப்போது அந்த வரலாற்றை இங்கிலாந்தின் எல்லைகளைக் கடந்து இந்தியாவை நோக்கித் தொடர்வோம்.

1. கால்வாய்கள் இந்தியாவுக்கு ஆங்கிலேயர்களால் மட்டுமே அறிமுகமானவையா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் மிக முக்கியமானது.

இல்லை! இந்தியாவில் நீர்ப்பாசனக் கால்வாய்கள் ஆங்கிலேயர் வருகைக்கு முன்பே இருந்தன.

இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் ஆறுகளிலிருந்து நீரைத் திருப்பி விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்தும் முறைகள் பல நூற்றாண்டுகளாக நடைமுறையில் இருந்தன. தமிழ்நாட்டில் காவிரியின் நீரைப் பயன்படுத்திய பண்டைய நீர்ப்பாசன மரபும், ஏரிகள் மற்றும் குளங்களை மையமாகக் கொண்ட நீர் மேலாண்மையும் இதற்குச் சான்றுகள். வடஇந்தியாவின் சில பகுதிகளிலும் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு முன்பே கால்வாய் அமைப்புகள் இருந்தன. 

அப்படியானால், இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சிக்கும் இந்தியாவின் கால்வாய் வரலாற்றுக்கும் இடையிலான தொடர்பு என்ன?

இரண்டையும் ஒன்றாகக் குழப்பிவிடக் கூடாது. இங்கிலாந்தில் 18ஆம் நூற்றாண்டில் வேகமடைந்த கால்வாய் வளர்ச்சி, தொழிற்சாலைகளுக்கான மூலப்பொருட்களையும் தயாரிப்புகளையும் குறைந்த செலவில் கொண்டு செல்லும் வணிகத் தேவையுடன் நெருக்கமாக இணைந்திருந்தது. இந்தியாவில் கால்வாய்கள் ஏற்கெனவே விவசாயத்துக்கும் நீர் மேலாண்மைக்கும் பயன்பட்டன. ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில், பெரிய அளவிலான பொறியியல் திட்டங்கள், அரசு நிதி, வருவாய் நோக்கம், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் போக்குவரத்து ஆகியவை புதிய வடிவில் இணைந்தன. 

எனவே, இந்தியாவின் கால்வாய் வரலாறு என்பது இங்கிலாந்தின் கால்வாய் வரலாற்றின் நகல் அல்ல. பழைய இந்திய நீர் மேலாண்மை மரபுகளும், காலனிய ஆட்சியின் பொறியியல் திட்டங்களும் சந்தித்த ஒரு சிக்கலான வரலாறு.

2. காலனிய ஆட்சியில் கால்வாய்கள் ஏன் முக்கியத்துவம் பெற்றன?

19ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் ஆங்கிலேய அரசு பல பெரிய நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களை முன்னெடுத்தது. அவற்றில் கங்கை கால்வாய், அப்பர் பாரி டோஆப் கால்வாய், கிருஷ்ணா மற்றும் கோதாவரி டெல்டா நீர்ப்பாசன அமைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இவற்றில் பல திட்டங்கள் 1836 முதல் 1866 வரையிலான காலகட்டத்தில் வளர்ச்சியடைந்தன அல்லது நிறைவு பெற்றன. 

இதற்குப் பின்னால் பல காரணங்கள் இருந்தன:

- விவசாய உற்பத்தி: மழையை மட்டுமே நம்பியிருந்த நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசன வசதியை ஏற்படுத்துதல்.

- வருவாய்: விவசாய உற்பத்தியை அதிகரிப்பதன் மூலம் நிலவருவாயை உறுதிப்படுத்துதல்.

- வறட்சி மற்றும் பஞ்சம்: பயிர்கள் மழையின்மையால் பாதிக்கப்படும்போது அதன் தாக்கத்தைக் குறைக்க நீர்ப்பாசனத்தை விரிவுபடுத்துதல்.

- பொறியியல் மற்றும் நிர்வாகம்: ஆறுகளின் நீரைத் திட்டமிட்ட வகையில் திருப்பி, பெரிய நிலப்பரப்புகளுக்கு வழங்குதல்.

ஆனால் இந்தத் திட்டங்களின் நோக்கங்களையும் விளைவுகளையும் ஒரே கோணத்தில் பார்க்க முடியாது. சில பகுதிகளில் பாசன வசதிகள் விவசாய வளர்ச்சிக்கு உதவின. அதேவேளையில், காலனிய அரசின் வருவாய் நோக்கங்கள், விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம், நீர் விநியோகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் போன்றவை குறித்தும் வரலாற்று ஆய்வுகள் கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. 

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான உண்மையைப் புரிந்துகொள்ளலாம்: ஒரு கால்வாய் என்பது வெறும் நீர் செல்லும் பாதை அல்ல. அது யாருடைய நிலத்துக்கு நீர் செல்கிறது, யாருடைய விளைபொருள் சந்தையை அடைகிறது, அதன் செலவை யார் ஏற்கிறார்கள், அதன் பலனை யார் பெறுகிறார்கள் என்பதையும் தீர்மானிக்கக்கூடிய ஓர் அமைப்பு.

3. அப்படியானால், சென்னையின் கால்வாய் வரலாறு எங்கே தொடங்குகிறது?

இந்தியாவின் பெரிய நீர்ப்பாசனக் கால்வாய்களைப் பற்றிப் பேசிவிட்டு, சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாயை நோக்கி வரும்போது, நாம் வேறொரு வகையான கால்வாயைப் பார்க்கிறோம்.

இது வெறும் வயல்களுக்கு நீர் வழங்கும் கால்வாய் அல்ல. கிழக்குக் கடற்கரையை ஒட்டிய பகுதிகளில் படகுப் போக்குவரத்தையும் சரக்குகளின் நகர்வையும் இணைக்க உருவான நீர்வழி அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இது வளர்ந்தது.

சென்னையின் கால்வாய் வரலாற்றில், 19ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்த கோக்ரேன் கால்வாய் (Cochrane’s Canal) மற்றும் தெற்குக் கடற்கரை கால்வாய் (South Coast Canal) ஆகியவற்றுக்கு முக்கிய இடமுண்டு. பின்னர் இவை விரிவுபடுத்தப்பட்டும் இணைக்கப்பட்டும், பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் என அறியப்பட்ட நீண்ட நீர்வழி அமைப்பு உருவானது. 

இந்தக் கதையில் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் இருக்கிறது: கால்வாய் கட்டுமானம் என்பது எப்போதும் வணிகத் திட்டமாக மட்டுமே தொடங்குவதில்லை. சில நேரங்களில் அது பஞ்ச நிவாரணப் பணியாகவும், வேலைவாய்ப்பு வழங்கும் திட்டமாகவும் முன்னெடுக்கப்பட்டது.

இதுவே பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் வரலாற்றில் நம்மை அடுத்த முக்கியமான நிகழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

4. பஞ்ச நிவாரணப் பணியிலிருந்து நீண்ட நீர்வழியாக!

1876–1878 காலகட்டம் சென்னை மாகாணத்தின் வரலாற்றில் மிகக் கொடுமையான பஞ்சக் காலங்களில் ஒன்றாகும். வறட்சியும் உணவுப் பற்றாக்குறையும் மக்களின் வாழ்வைச் சிதைத்தன. இத்தகைய சூழலில், வேலை செய்யக்கூடிய மக்களுக்கு வருமானம் கிடைக்கவும், பஞ்ச நிவாரணப் பணிகளை மேற்கொள்ளவும் பல பொதுப்பணிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

அந்தப் பணிகளோடு பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் வளர்ச்சியும் தொடர்புபட்டது.

1939ஆம் ஆண்டு வெளியான History of the City of Madras என்ற வரலாற்று நூலின்படி, கிழக்குக் கடற்கரை கால்வாயின் கட்டுமானப் பணிகள் 1801ஆம் ஆண்டிலேயே தொடங்கியிருந்தன. பின்னர் 1876–1878 பஞ்ச காலத்தில் கால்வாய் பணிகள் பெரிதும் விரிவுபடுத்தப்பட்டன. அந்தப் பஞ்ச நிவாரணப் பணிகளில் கணிசமான தொகை செலவிடப்பட்டதாகவும் நூல் குறிப்பிடுகிறது. 

இந்தத் தகவல் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

இங்கிலாந்தில் கால்வாய்கள் தொழிற்புரட்சியின் பொருளாதாரத் தேவைகளால் வேகமடைந்தன. சென்னையின் கால்வாய் வரலாற்றிலோ வணிகம், கடற்கரைப் போக்குவரத்து, பொதுப்பணிகள், பஞ்ச நிவாரணம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தன.

ஆனால் இங்கு ஒரு மனிதநேயக் கேள்வியையும் மறந்துவிடக் கூடாது.

பஞ்சத்தால் உணவின்றித் தவித்த மக்கள், தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக வேலை தேட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். அவர்கள் செய்த உழைப்பின் விளைவாக உருவான நீர்வழி, பிற்காலத்தில் வணிகத்துக்கும் போக்குவரத்துக்கும் பயன்பட்டது. எனவே, கால்வாயின் வரலாற்றை அதன் நீளம், அகலம், பொறியியல் திறன் ஆகியவற்றால் மட்டுமே அளவிட முடியாது; அதை உருவாக்கிய மக்களின் துயரத்தையும் உழைப்பையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

5. கோக்ரேன் கால்வாய், தெற்குக் கடற்கரை கால்வாய், பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் – தொடர்பு என்ன?

இன்று பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் என்று நாம் குறிப்பிடும் நீர்வழி ஒரே நாளில், ஒரே திட்டத்தின் கீழ் உருவானது அல்ல.

சென்னையின் வடக்குப் பகுதிகளை நோக்கிச் சென்ற கோக்ரேன் கால்வாயும், தெற்குப் பகுதிகளை இணைத்த தெற்குக் கடற்கரை கால்வாயும் படிப்படியாக விரிவுபடுத்தப்பட்டன. சென்னை நகருக்குள் கூவம் மற்றும் அடையாறு பகுதிகளுக்கு இடையே இணைப்புகளை ஏற்படுத்தும் பணிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பின்னர் இவை ஒரு நீண்ட நீர்வழி அமைப்பாக இணைக்கப்பட்டன. 

மெட்ராஸ் மாகாணத்தின் ஆளுநராக இருந்த பக்கிங்ஹாம் பிரபுவின் ஆட்சிக் காலத்தில், இந்தக் கால்வாய் அமைப்பின் முக்கியமான பகுதிகள் இணைக்கப்பட்டன. இதனாலேயே இந்த நீர்வழி பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் என்ற பெயருடன் வரலாற்றில் நிலைத்தது. 

இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான வேறுபாடு என்னவென்றால், ஒரு கால்வாயின் பெயர் அதன் முழு வரலாற்றையும் சொல்லிவிடாது.

அதன் பின்னால் ஏற்கெனவே இருந்த நீர்வழிகள், அவற்றை விரிவுபடுத்திய பொறியியல் பணிகள், காலனிய நிர்வாகத்தின் முடிவுகள், தொழிலாளர்களின் உழைப்பு, பஞ்ச நிவாரணத்தின் அவசரம் எனப் பல அடுக்குகள் உள்ளன.

6. இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியும் சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாயும் – ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

வரலாற்றுப் பார்வையில் ஒரு சுருக்கமான ஒப்பீடு

இரு கால்வாய் வரலாறுகளையும் இணைக்கும் பொதுவான நூல் ஒன்று இருக்கிறது:
மனிதர்கள் தங்கள் நில அமைப்பையும் நீரையும் பயன்படுத்தி, பொருட்களையும் மக்களையும் நகர்த்துவதற்கான வழிகளை உருவாக்கினர்.

ஆனால் அவை ஒரே மாதிரியான திட்டங்கள் அல்ல. இங்கிலாந்தின் கால்வாய்கள் தொழிற்புரட்சியின் மையத்திலிருந்தன; பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள இந்தியாவின் நீர்ப்பாசன மரபு, காலனிய ஆட்சி, கடற்கரை வணிகம், பஞ்ச வரலாறு ஆகியவற்றையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.

7. வரலாற்றின் அடுத்த கேள்வி: கால்வாய் ஏன் பயன்பாட்டை இழந்தது?

ஒரு காலத்தில் படகுகளும் சரக்குகளும் நகர்ந்த நீர்வழி, பின்னர் ஏன் பயன்பாட்டைக் குறைத்துக்கொண்டது? ரயில்வே வளர்ச்சி, சாலைப் போக்குவரத்தின் விரிவாக்கம், நகரமயமாக்கல், நீர்வழிப் பராமரிப்பின் சிக்கல்கள் ஆகியவை பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் பிற்கால வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ளும்போது ஆராய வேண்டிய முக்கிய அம்சங்கள்.

ஆனால் அதன் வரலாற்றை “பயன்பாடு குறைந்துவிட்டது” என்ற ஒரே வாக்கியத்தில் முடித்துவிட முடியாது. ஒரு கால்வாய் மறக்கப்படும்போது, அதனுடன் இணைந்திருந்த தொழிலாளர்கள், வணிகர்கள், படகோட்டிகள், கரையோரக் குடியிருப்புகள், நகரத்தின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் வரலாறும் மறைக்கப்படலாம்.

இந்தத் தொடரின் அடுத்த பகுதியில், பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் எவ்வாறு விரிவடைந்தது, அதன் வழியாகப் பொருட்களும் மக்களும் எவ்வாறு பயணித்தனர், பின்னர் அது எவ்வாறு தனது முக்கியத்துவத்தை இழக்கத் தொடங்கியது என்பதைக் காலவரிசைப்படி ஆராய்வோம்.

நிறைவுரை....

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியிலிருந்து சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வரையிலான பயணம், ஒரு நாட்டின் தொழில்நுட்பம் மற்றொரு நாட்டுக்குச் சென்ற கதை மட்டுமல்ல. அது தொழில்துறை வளர்ச்சி, காலனிய அதிகாரம், விவசாயம், வணிகம், பஞ்சம், பொதுப்பணிகள், மனித உழைப்பு ஆகியவற்றின் வரலாற்றுப் பயணம்.

இந்தியாவில் கால்வாய்கள் ஆங்கிலேயர்களால் முதன்முதலில் உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல. ஆனால் காலனிய ஆட்சிக் காலத்தில் அவை பெரிய பொறியியல் திட்டங்களாகவும், பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகக் கருவிகளாகவும் விரிவடைந்தன. சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் இந்த மாற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியமான வரலாற்றுச் சான்றாகும்.

ஒரு கால்வாயின் நீரில் படகுகள் மட்டுமல்ல; ஒரு காலத்தின் பொருளாதாரமும், அரசியலும், மக்களின் உழைப்பும் பயணம் செய்கின்றன.

வரலாறு அறிவோம் – வாழ்வில் தெளிவோம்!

ஆதாரங்கள்:

• இந்திய அரசின் பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகம் — பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் கால நீர்ப்பாசன வளர்ச்சி.
• History of the City of Madras (1939) — பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் மற்றும் பஞ்ச நிவாரணப் பணிகள் குறித்த வரலாற்றுப் பதிவு.
• Madras City Report (1961) — பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் நீர்வழிப் போக்குவரத்து மற்றும் அமைப்பு பற்றிய பதிவு.
• Rohan D’Souza, “Water in British India: The Making of a ‘Colonial Hydrology’” — காலனிய இந்தியாவின் நீர் மேலாண்மை வரலாறு.