இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சி எப்படி தொடங்கியது? தொழிற்புரட்சிக்கு வழிவகுத்த நீர்வழிப் புரட்சி!

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் புரட்சியிலிருந்து சென்னையின் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் வரை – பகுதி 1

குதிரை வண்டியால் நகர முடியாத பொருளாதாரம்… கால்வாயால் மாறிய இங்கிலாந்து!

“ஒரு நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியை வேகப்படுத்துவதற்கு ஒரு கால்வாய் போதுமா?”

இன்றைய காலத்தில் இந்தக் கேள்வி நமக்கு வியப்பாகத் தோன்றலாம். சாலை, ரயில், லாரி, கப்பல், விமானம் என எண்ணற்ற போக்குவரத்து வசதிகள் இருக்கும் உலகில் நாம் வாழ்கிறோம்.

ஆனால் சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இங்கிலாந்தை நினைத்துப் பாருங்கள்.

ஒரு சுரங்கத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட நிலக்கரியை தொலைவில் உள்ள நகரத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். ஒரு தொழிற்சாலைக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்களை வேறு மாவட்டத்திலிருந்து கொண்டு வர வேண்டும். உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்களை சந்தைக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

பாதை இருந்தது. ஆனால் அது எளிதான பாதை அல்ல.

அந்தக் காலத்தில் சாலைகள் பெரும்பாலும் குதிரைகள் மற்றும் குதிரை வண்டிகளையே நம்பியிருந்தன. கனமான பொருட்களை நீண்ட தூரம் எடுத்துச் செல்வது அதிக செலவானதாகவும் மெதுவானதாகவும் இருந்தது. குறிப்பாக நிலக்கரி போன்ற கனமான பொருட்களை தொலைதூர சந்தைகளுக்கு கொண்டு செல்வது தொழில் வளர்ச்சிக்கே தடையாக இருந்தது.

அந்தப் பிரச்சினைக்கு இங்கிலாந்து கண்டுபிடித்த ஒரு மிகப்பெரிய தீர்வு…

கால்வாய்!

தொழிற்புரட்சிக்கு முன்பிருந்த இங்கிலாந்து

17ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இங்கிலாந்தின் பொருளாதாரம் பெரும்பாலும் விவசாயத்தைச் சார்ந்திருந்தது.

ஆனால் நாட்டின் சில பகுதிகளில் ஏற்கனவே நிலக்கரிச் சுரங்கம், இரும்புத் தாது, கப்பல் கட்டுதல் போன்ற தொழில்கள் வளரத் தொடங்கியிருந்தன. 18ஆம் நூற்றாண்டில் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றமும் வணிக வளர்ச்சியும் வேகமடைந்தபோது, இங்கிலாந்து முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு தொழில்மயமாகத் தொடங்கியது.

தொழிற்சாலைகள் வளர்ந்தன.

சுரங்கங்கள் விரிவடைந்தன.

நகரங்கள் பெரிதாகின.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான பிரச்சினை தொடர்ந்து இருந்தது:

“உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களை குறைந்த செலவில் எப்படி கொண்டு செல்வது?”

இதற்கான பதிலைத் தேடியபோதுதான் நீர்வழிப் போக்குவரத்தின் முக்கியத்துவம் பெரிதாகத் தெரியத் தொடங்கியது.

இயற்கை ஆறுகள் மட்டும் போதவில்லை

இங்கிலாந்தில் இயற்கையாகவே பல ஆறுகள் இருந்தன. சில ஆறுகளில் படகுகள் செல்லவும் முடிந்தது.

ஆனால் ஒரு பிரச்சினை இருந்தது.

ஆறு இருக்கும் இடத்தில்தான் நீர்வழிப் போக்குவரத்து சாத்தியம்.

சுரங்கம் ஒரு இடத்தில் இருக்கலாம்.

தொழிற்சாலை வேறு இடத்தில் இருக்கலாம்.

சந்தை இன்னொரு இடத்தில் இருக்கலாம்.

இவற்றை இயற்கை ஆறுகள் அனைத்தையும் இணைக்க முடியாது.

அதனால் மனிதர்கள் ஒரு புதிய சிந்தனைக்கு வந்தனர்:

“ஆறு செல்லாத இடத்திற்கும் நீர்வழியை மனிதர்களே உருவாக்கலாமே?”

அதுதான் நவீன கால்வாய் புரட்சியின் அடிப்படை சிந்தனை.

கால்வாய்கள் இயற்கை ஆறுகள் அல்ல. மனிதர்கள் உருவாக்கிய நீர்வழிகள். தொழிற்புரட்சியின் காலத்தில் குறிப்பாக கனமான பொருட்களை — நிலக்கரி, மரம், கல் போன்றவற்றை — பெரிய அளவில் குறைந்த செலவில் எடுத்துச் செல்லும் வகையில் அவை உருவாக்கப்பட்டன.

ஒரு கால்வாய்… ஒரு தொழிற்புரட்சியின் வேகம்!

18ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்தின் வடக்குப் பகுதிகளில் வணிகர்களும் நிலக்கரி உரிமையாளர்களும் ஏற்கனவே நீர்வழிப் போக்குவரத்தில் முதலீடு செய்யத் தொடங்கியிருந்தனர்.

அவர்களின் நோக்கம் மிகவும் நடைமுறையானது:

போக்குவரத்துச் செலவைக் குறைக்க வேண்டும்.

இதன் விளைவாக சில முக்கியமான கால்வாய் மற்றும் நீர்வழித் திட்டங்கள் உருவாகின.

அவற்றில் ஏற்பட்ட வெற்றிகள், இன்னும் பெரிய கனவுகளுக்கு வழிவகுத்தன.

அந்தக் கனவுகளில் மிக முக்கியமான ஒன்று…

 Bridgewater Canal

இங்கிலாந்தின் கால்வாய் வரலாற்றில் ஒரு பெரிய திருப்புமுனையாக அமைந்தது Bridgewater Canal.

அதன் பின்னணியில் இருந்தவர் Francis Egerton, 3rd Duke of Bridgewater.

அவருக்குச் சொந்தமான Worsley பகுதியில் நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள் இருந்தன.

அவருடைய சுரங்கங்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட நிலக்கரியை Manchester நகரத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

சாலை வழியாக எடுத்துச் செல்வது செலவானது.

அதனால் அவர் ஒரு துணிச்சலான முடிவை எடுத்தார்:

“நிலக்கரியை சாலையில் கொண்டு செல்ல வேண்டாம். நீர்வழியில் கொண்டு செல்வோம்.”

அந்தத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் பொறியாளர் James Brindley முக்கியப் பங்காற்றினார்.---

ஆனால் Parliament ஏன் தேவைப்பட்டது?

இங்கேதான் இந்தக் கதையில் இன்னொரு சுவாரஸ்யமான திருப்பம் வருகிறது.

ஒருவர் தனது நிலத்தில் மட்டும் கால்வாய் வெட்டுவது வேறு விஷயம்.

ஆனால் ஒரு கால்வாய் பலருடைய நிலங்களைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். புதிய பாதைகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஏற்கனவே இருந்த நீர்வழிகளுடன் இணைக்க வேண்டும்.

எனவே இங்கிலாந்தில் பெரிய கால்வாய் திட்டங்களுக்கு Parliament-ன் சட்ட அனுமதி முக்கியமானதாக இருந்தது.

1759 மற்றும் 1760-ல் Parliament நிறைவேற்றிய Private Acts, Duke of Bridgewater-க்கு Worsley சுரங்கங்களையும் Manchester-ஐயும் இணைக்கும் கால்வாய் அமைக்க அதிகாரம் அளித்தன. பின்னர் Trent & Mersey, Forth & Clyde, Leeds & Liverpool போன்ற பெரிய திட்டங்களுக்கும் Parliament சட்டங்கள் வழியாக அனுமதி வழங்கியது.

இதனால் ஒரு கால்வாய் உருவாகும் நடைமுறை வெறும்:

“மண் தோண்டுங்கள்; கால்வாய் உருவாகிவிடும்”

என்ற அளவுக்கு எளிமையானதல்ல.

அதன் பின்னால்:

திட்டம் → முதலீடு → நிலம் → பொறியியல் → Parliament சட்டம் → கட்டுமானம் → வணிகப் பயன்பாடு

என்ற முழுமையான அமைப்பு இருந்தது.

1761 – ஒரு பொறியியல் அதிசயம்!

Bridgewater Canal-ன் கட்டுமானம் 1760களின் தொடக்கத்தில் முன்னேறியது.

அதில் மிகப் பெரிய பொறியியல் சவால்களில் ஒன்று Barton பகுதியில் River Irwell-ஐக் கடப்பது.

நீர்வழியை ஆற்றின் மீது கொண்டு செல்ல வேண்டும்!

இதற்காக உருவாக்கப்பட்ட Barton Aqueduct, கால்வாய் பொறியியலின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான சாதனையாக அமைந்தது. 1761-ல் அதன் வழியாக கால்வாய் கடக்கப்பட்டது.

இதைச் சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

ஒரு படகு நீரில் செல்கிறது.

ஆனால் அந்த நீர்…

ஒரு ஆற்றின் மீது கட்டப்பட்ட பாலத்தின் மேலே!

இன்றைக்கு அது சாதாரணமாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் 18ஆம் நூற்றாண்டில் இது ஒரு மிகப்பெரிய பொறியியல் சாதனை.

ஒரு கால்வாய் Manchester-ஐ எப்படி மாற்றியது?

Bridgewater Canal-ன் மிகப்பெரிய வெற்றி அதன் பொறியியல் அழகில் மட்டும் இல்லை.

அதன் பொருளாதார விளைவில்தான் இருந்தது.

Worsley சுரங்கங்களிலிருந்து Manchester-க்கு நிலக்கரி கொண்டு செல்லும் செலவு குறைந்தது.

Canal & River Trust வரலாற்றுப் பதிவின்படி, 1763-ல் Bridgewater Canal Manchester-ஐ அடைந்தபோது, நகரில் நிலக்கரியின் விலை ஒரே இரவில் பாதியாகக் குறைந்தது.

இதன் பொருள் என்ன?

நிலக்கரி மலிவானது.

தொழிற்சாலைகளுக்கு எரிபொருள் எளிதாகக் கிடைத்தது.

தொழில் விரிவடையத் தொடங்கியது.

நகரத்தின் பொருளாதாரம் மாறியது.

ஒரு கால்வாய்…

ஒரு நகரத்தின் பொருளாதாரத்தையே மாற்றியது.

இதுதான் இங்கிலாந்தின் Canal Revolution-ன் உண்மையான சக்தி.

கால்வாய் வெறும் நீர்வழி அல்ல!

இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இங்கிலாந்தில் கால்வாய்கள் வெறும் போக்குவரத்து வசதியாக உருவாக்கப்படவில்லை.

அவை:

சுரங்கங்களை நகரங்களுடன் இணைத்தன.
தொழிற்சாலைகளை மூலப்பொருட்களுடன் இணைத்தன.
உற்பத்திப் பொருட்களை சந்தைகளுடன் இணைத்தன.
உள்நாட்டுப் பகுதிகளை துறைமுகங்களுடன் இணைத்தன.
கனமான பொருட்களை குறைந்த செலவில் நகர்த்தின.
தொழிற்துறையின் விரிவாக்கத்திற்கு புதிய வாய்ப்புகளைத் திறந்தன.

1760-ல் Great Britain-ல் சுமார் 1,400 மைல் அளவிலிருந்த inland waterways, 1830-க்குள் சுமார் 4,100 மைலாக வளர்ந்தன.

அதாவது சில கால்வாய்கள் வெற்றியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, இங்கிலாந்து முழுவதும் ஒரு பெரிய நீர்வழி வலையமைப்பு உருவாகத் தொடங்கியது.

ஆனால் இந்தப் புரட்சியை உருவாக்கியது யார்?

இது அடுத்த கட்டத்தில் நாம் பார்க்க வேண்டிய மிக முக்கியமான கேள்வி.

அரசாங்கமா?

மன்னரா?

பணக்கார நிலப்பிரபுக்களா?

வணிகர்களா?

சுரங்க உரிமையாளர்களா?

அல்லது பொறியாளர்களா?

உண்மையில் இவர்கள் அனைவரும் வெவ்வேறு வகையில் பங்கேற்றனர்.

கால்வாய்களை உருவாக்குவதில் aristocrats, merchants, bankers, coal owners, textile manufacturers, pottery manufacturers போன்ற பல்வேறு தரப்பினர் முதலீடு செய்தனர். குறிப்பாக தொழில் வளர்ச்சியால் நேரடியாகப் பயன் பெற விரும்பியவர்கள் கால்வாய் திட்டங்களின் முக்கிய ஆதரவாளர்களாக இருந்தனர்.

அவர்களுக்கு வழிகாட்டியவர்களில் ஒருவர்…

James Brindley.

பெரிய பல்கலைக்கழகப் பட்டங்கள் இல்லாமலேயே, நடைமுறை அனுபவம் மற்றும் பொறியியல் திறமையின் மூலம் இங்கிலாந்தின் கால்வாய் வரலாற்றை மாற்றிய மனிதர்.

அவருடைய கதையும், அவர் உருவாக்கிய பொறியியல் முறைகளும், அடுத்தடுத்த கால்வாய் திட்டங்களின் வெற்றிக்கு அடித்தளமாக அமைந்தன.

அடுத்ததாக என்ன நடந்தது?

Bridgewater Canal-ன் வெற்றி ஒரு புதிய எண்ணத்தை உருவாக்கியது:

“ஒரு கால்வாய் இவ்வளவு பொருளாதார மாற்றத்தை ஏற்படுத்துமானால், இங்கிலாந்து முழுவதும் கால்வாய்களை உருவாக்கலாமே?”

அதன் பின்னர் கால்வாய்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உருவாகத் தொடங்கின.

ஆனால் அவை அனைத்தும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல.

சில கால்வாய்கள் உண்மையான வணிகத் தேவையிலிருந்து உருவானவை.

சில திட்டங்கள் பெரிய லாபத்தை ஈட்டின.

சில தோல்வியடைந்தன.

சிலவற்றுக்காக Parliament-ல் கடுமையான எதிர்ப்புகள் எழுந்தன.

பின்னர்…

கால்வாய்களில் முதலீடு செய்வதே ஒரு பெரும் பணக்கார கனவாக மாறியது.

அதன் உச்சத்தில் ஏற்பட்டது:

“Canal Mania!”

1790களில் கால்வாய்களுக்காக ஏற்பட்ட இந்த முதலீட்டு வெறி, இங்கிலாந்தின் பொருளாதார வரலாற்றில் தனி அத்தியாயமாகவே மாறியது. 1791 முதல் 1795 வரை மட்டும் 44 புதிய கால்வாய் Acts Parliament-ல் நிறைவேற்றப்பட்டன; அவற்றில் பல முதலீட்டாளர்களுக்கு எதிர்பார்த்த லாபத்தைத் தரவில்லை.

ஒரு கால்வாய் நாட்டை மாற்றியது.

ஆனால்…

கால்வாய்கள் பல உருவானபோது, பணத்தை இழந்தவர்களும் உருவானார்கள்!

அடுத்த திங்கள்கிழமை…

பகுதி 2: “ஒரு கால்வாய் ஒரு நகரின் நிலக்கரி விலையை எப்படி பாதியாகக் குறைத்தது?”

Bridgewater Canal – Duke of Bridgewater – James Brindley – Barton Aqueduct – Manchester

ஒரு இளவரசரின் கனவு, ஒரு பொறியாளரின் துணிச்சல், Parliament-ன் அனுமதி, ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் உழைப்பு — இவை எப்படி இங்கிலாந்தின் தொழிற்புரட்சிக்கு புதிய வேகத்தை அளித்தன என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.

தொடரும்…

ஆதாரங்கள்:

• UK Parliament – Canal Acts மற்றும் British inland waterways வரலாறு.
• Canal & River Trust – The First Canal Age.
• Canal & River Trust – James Brindley பற்றிய வரலாற்றுப் பதிவு.
• Canal & River Trust – Bridgewater Canal தொடர்பான archival records.