ஆடுகளுடன் யுத்தம் செய்த நாட்டின் விசித்திரக் கதை!

ஒரு நாடு ஆடுகளுக்கு எதிராக ராணுவத்தை அனுப்பிப் போர் தொடுத்தது என்று கேட்பதற்கு விசித்திரமாக இருக்கலாம், ஆனால் இது வரலாற்றில் உண்மையில் நடந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான நிகழ்வு! நீங்கள் கேட்பது ஈக்வடார் (Ecuador) நாடு நடத்திய "தி கிரேட் கோட் வார்" (The Great Goat War) அல்லது 'ப்ராஜெக்ட் இசபெல்லா' (Project Isabela) என்ற நிகழ்வைப் பற்றித்தான்.

இதோ அந்த விசித்திரமான யுத்தத்தின் முழுமையான கதை:

1. ஆடுகளின் வருகை:

1850 முதல் 1860 வரையுள்ள காலத்தில் ஈக்வடார் நாட்டுக்குச் சொந்தமான கலாபகோஸ் தீவுகளுக்கு (Galápagos Islands) வந்த ஐரோப்பிய மாலுமிகளும் திமிங்கிலம் வேட்டையாடுபவர்களும், தங்களின் உணவுத்தேவைக்காக ஆடுகளைக் கொண்டுவந்தனர்.  விருந்தாளியாக வந்த ஆடுகள் ஒரு சூழல் மண்டலத்தை அழிக்கும் ஆக்ரமிப்பு உயிரினங்களாக மாறின. இயற்கையான புல்வெளிப் பகுதிகளை இவை கூட்டம் கூட்டமாக மேய்ந்து முற்றிலும் அழித்தன. ஆனால், வேட்டையாட வேறு எந்தப் பெரிய விலங்குகளும் இல்லாத அந்தத் தீவில், ஆடுகள் எவ்வித தடையுமின்றி அபரிமிதமாகப் பெருகத் தொடங்கின. 1990-களில் அவற்றின் எண்ணிக்கை சுமார் 2,50,000-ஐ எட்டியது!

2. ராட்சத ஆமைகளுக்கு வந்த ஆபத்து:

லட்சக்கணக்கான ஆடுகள் தீவில் உள்ள தாவரங்கள் முழுவதையும் தின்று தீர்த்தன. இதனால் எதிர்பாராத மண் அரிப்பும் மண் சரிவுகளும் ஏற்பட்டன. இது ஆக்கிரமிப்பு தாவரங்களின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமானது. இயற்கைப் பசுமை இல்லாமல் போனதால் அதை நம்பி வாழ்ந்த எண்ணற்ற உயிரினங்கள், நுண்ணுயிரிகள் அழிந்து போயின. இவற்றை உணவாக உண்டு வாழ்ந்த கலாபகோஸ் ராட்சத ஆமைகளுக்கு (Galápagos Tortoises), கடல் இக்வானாக்களுக்கும் இது பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. உணவுச் சங்கிலியை இது பெரிதும் பாதித்தது. தீவில் வாழ்ந்த பிற உயிரினங்கள் உணவு மற்றும் நீருக்காக ஆடுகளுடன் மோத வேண்டியதாயிற்று.

ஆமைகளையும், தீவின் சுற்றுச்சூழலையும் காக்க, ஆடுகளை ஒழித்துக்கட்டுவதைத் தவிர ஈக்வடார் அரசுக்கு வேறு வழியில்லை. 

3. மிஷன் இசபெல்லா போர் அறிவிப்பும், தாக்குதலும்:

ஆமைகளையும், தீவின் சுற்றுச்சூழலையும் காக்க, ஆடுகளை ஒழித்துக்கட்டுவதைத் தவிர ஈக்வடார் அரசுக்கு வேறு வழியில்லை. ஈக்குவெடோர் சூழல் அமைச்சரகம், காலப்பகோஸ் தேசியப் பூங்கா இயக்குனரகம், காலப்பகோஸ் சூழல் அமைப்பு, டார்வின் அறக்கட்டளை ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பில் மிஷன் இசபெல்லா போர் தொடங்கப்பட்டது. இது 1997 முதல் 2006 வரை உள்ள ஒன்பது ஆண்டுகள் நீடித்தது.

ஆரம்பத்தில் வேட்டைக்காரர்கள் நடந்தே சென்று ஆடுகளைச் சுட்டனர், ஆனால் அது பெரிய அளவில் பலனளிக்கவில்லை. வேட்டைக்காரர்களைத் தவிர ஆடுகளைக் கொல்ல உள்ளூர் மக்களையும் அதிகாரிகள் அனுமதித்தனர். ஒருபோதும் வேட்டைக்குப் போகாதவர்கள் கூட ஆடுகளைத் தேடி வந்தனர். வேட்டை நடந்தது. தயவுதாட்சண்யம் இல்லாமல் ஆடுகள் கொன்று குவிக்கப்பட்டன. கொல்லப்பட்ட ஆடுகளின் இறைச்சி, உரோமங்கள், தோல் ஆகியவை பயன்படுத்தப்பட்டன.

வேட்டைக்கு வருபவர்களுக்கு துப்பாக்கி, வேட்டை நாய்கள், தற்காலிக இருப்பிடம் அறியும் வசதி (GPS) போன்றவை ஏற்பாடு செய்து கொடுக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து நடந்த வேட்டை இரண்டாண்டு நீடித்தது. 53,782 ஆடுகள் கொல்லப்பட்டன.

இரண்டாம் கட்டமாக நியூசிலாந்திலிருந்து ஹெலிகாப்டர்கள் மற்றும் குறிபார்த்துச் சுடும் நிபுணர்கள் (Snipers) வரவழைக்கப்பட்டனர். வானத்தில் ஹெலிகாப்டரில் பறந்தபடியே துப்பாக்கிகளால் ஆடுகள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டன. இது மூன்று மாதங்கள் நீடித்தது. இதற்காக தொழில்ரீதியான வேட்டைக்காரர்கள் தீவிற்கு வர வழைக்கப்பட்டனர். இதன் மூலம் தீவில் இருந்த 90% ஆடுகள் அழிக்கப்பட்டன.

காலப்பகோஸ் சாண்டியாகோ தீவில் மட்டும் 213 யூதாஸ் ஆடுகள் ஆடு வேட்டையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டன. இதன் மூலம் 2004 முதல் 2005 வரை உள்ள காலத்தில் 1,174 ஆடுகள் கொல்லப்பட்டன. இசபெல்லா தீவில் 770 யூதாஸ் ஆடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 2006ல் இந்தத் தீவும் ஆடு இல்லாத பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது.

4. 'ஜூதாஸ் ஆடு' (Judas Goat) தந்திரம்

துப்பாக்கிச் சூட்டிலிருந்து தப்பிய மீதமுள்ள 10% ஆடுகள், அடர்ந்த காடுகளுக்குள் நிலத்தடி குகைகளில் ஒளிந்துகொண்டன. அவற்றைக் கண்டுபிடிக்கப் படையினர் ஒரு புத்திசாலித்தனமான தந்திரத்தைக் கையாண்டனர்.

சில பெண் ஆடுகளைப் பிடித்து, அவற்றின் உடலில் ஹார்மோன்களை செலுத்தி, அவற்றின் கழுத்தில் ஜிபிஎஸ் ரேடியோ ட்ராக்கர்களை (Radio Collars) மாட்டினர். இவற்றிற்கு 'ஜூதாஸ் ஆடுகள்' (காட்டிக்கொடுக்கும் ஆடுகள்) என்று பெயர்.

சமூக விலங்கான இந்த ஆடுகளைக் காட்டில் விட்டவுடன், அவை தனிமையைப் போக்க காட்டில் ஒளிந்திருக்கும் மற்ற ஆட்டுக் கூட்டங்களைத் தேடிச் சென்று அவற்றுடன் இணைந்து கொள்ளும்.

ட்ராக்கர் சிக்னலை வைத்து அங்கு வரும் ஹெலிகாப்டர் வீரர்கள், ஜூதாஸ் ஆட்டை மட்டும் விட்டுவிட்டு மற்ற ஆடுகளைச் சுட்டுவிடுவார்கள். மீண்டும் அந்த ஜூதாஸ் ஆடு தப்பிப் பிழைத்த வேறு கூட்டத்தைத் தேடிச் செல்லும்; மீண்டும் தாக்குதல் நடக்கும்.

2006ல் 2,50,000 ஆடுகள் கொல்லப்பட்டன. இதனால் தீவின் இயற்கை சூழல் மண்டலம் மீட்கப்பட்டது. 2006ல் காலப்பகோஸ் தீவு ஆடுகள் இல்லாத தீவாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆடுகளைக் கொல்ல பயன்படுத்தப்பட்ட திட்டங்களில் பெண் ஆடுகளைப் பயன்படுத்தி சதி செய்து ஆண் ஆடுகளைக் கொல்லும் முறையே அதிக பலனைத் தந்தது. 

5. யுத்தத்தின் முடிவு

2006-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் ஆடுகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டதால் உள்ளூர் தாவர விலங்குகள் மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பின. இது ஆய்வாளர்களிடையில் வியப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆடுகள் விட்டுச் சென்ற மரங்களின் தளிர் இலைகள் வெகு விரைவில் துளிர்த்தது. செடிகள் வேகமாக துளிர் விட்டு வளர்ந்தன. உள்ளூரில் வளரும் முட்செடிகள் முன்பை விட அதிக ஆற்றலுடன் வளர்ந்தன. உணவும் நீரும் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையால் அவற்றைச் சார்ந்து வாழ்ந்த மற்ற உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது.

தீவின் சூழல் மண்டலம் பழைய வடிவிற்கு வந்தது. மூவாயிரத்தில் இருந்து பத்தொன்பதாயிரமாக ஆமைகளின் எண்ணிக்கை உயர்ந்தது. இவ்வாறு இசபெல்லா திட்டம் ஆக்ரமிப்பு உயிரினங்களுக்கு எதிரான உலகின் மிகச்சிறந்த முன்மாதிரித் திட்டமாக மாறியது.

6.சார்ல்ஸ் டார்வினும் காலப்பகோஸும்:

பரிணாமக் கோட்பாட்டின் தந்தை சார்ல்ஸ் டார்வின் வந்து தங்கிய பிறகே இத்தீவு உலகின் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. ஒற்றைப்பட்ட தீவுக்கூட்டம் என்ற நிலையில் இங்கு வாழும் தாவர விலங்கினங்கள் விசித்திரமானவையாக காணப்பட்டன. இது டார்வினைக் கவர்ந்தது. 1831 முதல் ஐந்தாண்டு காலம் கப்பல் பயணம் செய்து உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்குச் சென்று அவர் ஆய்வுகளை நடத்தினார்.

இந்தப் பயணத்திற்கு நடுவில்தான் அவர் காலப்பகோஸ் தீவில் வந்தார். இங்கு ஐந்து வார காலம் தங்கி ஆய்வுகளை நடத்தினார். பரிணாமக் கோட்பாட்டின் உருவாக்கத்தில் காலப்பகோஸ் தீவின் சூழல் பற்றிய ஆய்வு டார்வின் தன் கொள்கையை வகுக்க பெரிதும் உதவியது. அவர் இத்தீவு ஒற்றைப்பட்ட தீவாக இருந்ததால் இங்கு உள்ள ராட்சத ஆமைகள், கடல் இக்வானாக்கள், பெரிய தாடியுடன் இருந்த ஃப்ரிகேட் பறவைகள் போன்றவற்றின் இயல்பு, வடிவம், வளர்ச்சியை பற்றி விரிவாக ஆராய்ந்தார்.

அவர் இங்கு கண்டுபிடித்த 14 வகை பிஞ்ச் பறவைகளுக்கு அவரது நினைவாக டார்வினின் பிஞ்ச் பறவைகள் என்று பெயரிடப்பட்டன. 1831 டிசம்பர் 27 முதல் 1836 அக்டோபர் 2 வரை ஹெச்.எம்.எஸ் பீகில் என்ற கப்பலில் மேற்கொண்ட கடல் வழி பயணத்தின்போது 1835 செப்டம்பர் 15 அன்று டார்வின் காலப்பகோஸ் தீவிற்கு வந்து சேர்ந்தார். அங்கு ராட்சத ஆமைகள், அது வரை கண்டிராத பறவைகள் அத்தீவை வித்தியாசமான சூழல் பகுதியாக கருத வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை அவருக்கு ஏற்படுத்தியது.

1878ல் யுனெச்கோ இத்தீவை உலகப் பாரம்பரிய சின்னமாக அறிவித்தது. தீவைச் சுற்றிலும் உள்ள கடலில் வாழும் 20% உயிரினங்கள் உலகில் வேறெங்கும் காணப்படாதவை. இது இத்தீவை வேறுபட்டதாக மாற்றியது. கடலில் வாழும் ஒரே ஒரு இக்வானா இனம் இங்கு மட்டுமே வாழ்கிறது. காலப்பகோஸ் பெங்குயின் இங்கு வாழும் மற்றொரு அதிசய உயிரினம். இது போன்ற பல அரிய சூழ்நிலைகளே டார்வினை உயிரினங்களின் தோற்றம் (On the origin of the species) என்ற புகழ்பெற்ற நூலை எழுதத் தூண்டியது.

பல உயிரினங்களும் பூமியில் இதர பகுதிகளில் உயிரினங்களுடன் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் தொடர்பு கொண்டிருக்கும் என்றாலும் இத்தீவில் அவை வேறுபட்ட வடிவத்திலும் விசித்திர சுபாவத்துடனும் காணப்படுகின்றன என்பதை அவர் கண்டறிந்தார். மனிதனைப் பார்த்து பயப்படாத பறவைகள், பெரிய ஆமைகள், உதடுகளுடன் உள்ள பிஞ்ச் குருவிகள் என்று பல தரப்பட்ட உயிரினங்கள் அவற்றில் ஒரு சில.

ஒற்றைப்பட்ட இடங்களில் இத்தகைய உயிரினங்கள் எவ்வாறு தோன்றின என்று டார்வின் சிந்தித்தார். இதில் இருந்தே பாதகமான சூழ்நிலைகளை சமாளித்து வாழும் இயல்புடைய இது போன்ற உயிரினங்கள் தோன்றின என்பது அவருக்குப் புரிந்தது. இதுவே பூமியில் புதிய உயிரினங்கள் தோன்ற காரணம் என்று அவர் கண்டுபிடித்தார். இயற்கைத் தேர்வுக் கோட்பாட்டிற்கும் இத்தீவின் உயிரினங்களே வழிவகுத்தன. அவரது நினைவாக அங்கு டார்வின் ஆய்வு நிலையம் செயல்படுகிறது.